Το Μέγαρο Φυτάκη έχει χαρακτηριστεί ως «έργο τέχνης» και «ιστορικό διατηρητέο μνημείο» από το υπουργείο Πολιτισμού. Κτίστηκε στο διάστημα 1926-1930 και είναι το πρώτο πολυώροφο κτίριο στην πόλη του Ηρακλείου, χαρακτηριστικό δείγμα της πρώτης φάσης της εφαρμογής του μπετόν αρμέ (οπλισμένο σκυρόδεμα) στην πόλη, με διαμερίσματα κατοικιών (πολυκατοικία). Έχει αξιόλογα νεοκλασικά χαρακτηριστικά και αποτελεί εξαιρετικό και αντιπροσωπευτικό δείγμα μεσοαστικής πολυκατοικίας του μεσοπολέμου και οπωσδήποτε σημείο αναφοράς στην πολεοδομική ανάπτυξη του Ηρακλείου.

Αποτελείται από ισόγειο με καταστήματα και τέσσερις ορόφους διαμερισμάτων. Τα νεοκλασικίζοντα εξωτερικά μορφολογικά στοιχεία του, όπως οι προεξοχές, τα γείσα, οι πεσσοί, τα κιγκλιδώματα στις εισόδους και στα μπαλκόνια και η αρμονική σχέση των ανοιγμάτων στις όψεις του κτιρίου συνθέτουν ένα μοναδικό για την πόλη του Ηρακλείου αρχιτεκτονικό έργο. Μοναδικές για την λεπτοδουλειά στις λεπτομέρειές τους, είναι οι ξύλινες εξώπορτες των καταστημάτων του ισογείου, οι οποίες σημειωτέον είναι διακοσμημένες με ψευδοπαραστάσεις με ραβδώσεις.

Αρχικά χρησιμοποιήθηκε για την στέγαση καταστημάτων στο ισόγειο και κατοικιών στους ορόφους την εποχή της ακμής του. Αργότερα, μετά τον πόλεμο, στέγασε διάφορες λειτουργίες και σήμερα, μετά από πολλές περιπέτειες είναι εγκαταλειμμένο και δεν χρησιμοποιείται από κανέναν, αλλά τουλάχιστον έχει σωθεί από την κατεδάφιση και αναμένει με υπομονή την ανακαίνισή του και την απόδοσή του στο λαό και τη πόλη του Ηρακλείου για μια σύγχρονη χρήση και λειτουργία.