Greekislands.com - Greekhotel.com
Greece holiday, Greece accommodation, Villa greece and Greek island cruise
Πληροφορίες για Διαφήμιση
Πλήρης οδηγός για τις διακοπές σας στη Φολέγανδρο. Το site όπου οι ξενοδόχοι στη Φολέγανδρο συναντούν τους επισκέπτες τους!
Ελλάδα » Κυκλάδες » Φολέγανδρος » Γενικές Πληροφορίες
Greek version availableEnglish version available
Φολέγανδρος Βίλλες στη Φολέγανδρο
Φολέγανδρος Διαμερίσματα στη Φολέγανδρο
Φολέγανδρος Στούντιο στη Φολέγανδρο
Φολέγανδρος Σουίτες στη Φολέγανδρο
Φολέγανδρος Δωμάτια στη Φολέγανδρο
Φολέγανδρος Οικογενειακά Δωμάτια στη Φολέγανδρο
Φολέγανδρος Μήνας του Μέλιτος στη Φολέγανδρο
Η Φολέγανδρος στους χάρτες Google
Λεπτομερής Χάρτης
Γιατί Φολέγανδρος?
Γενικές Πληροφορίες
Η Ιστορία της Φολεγάνδρου
Πολιτιστικές Εκδηλώσεις
Τα Χωριά
Οι Παραλίες
Φωτογραφίες
Πανοράματα
Slide Show από Φολέγανδρο
Wallpapers από Φολέγανδρο
Αξιοθέατα στη Φολέγανδρο
 PDF οδηγός για τη Φολέγανδρο: En | Gr
Video Clip από Φολέγανδρο
Virtual Tour Φολεγάνδρου
Ξενοδοχεία στη Φολέγανδρο: 
 
Πληροφορίες για την περιοχή: 

Γενικές Πληροφορίες για τη Φολέγανδρο, Ελλάδα

Η όμορφη Φολέγανδρος είναι το νοτιότερο νησί των Δυτικών Κυκλάδων, ένα τυπικό Κυκλαδονήσι, ανάμεσα στη Σίκινο (3 ναυτικά μίλια Βορειοανατολικά) και το σύμπλεγμα της Μήλου (15 περίπου ναυτικά μίλια Βορειοδυτικά). Πρόκειται για ένα μακρόστενο βράχο ριγμένο στο καταγάλανο πέλαγος, που αργοπλέει ανάμεσα στη Μήλο και τη Σίκινο. Έχει έκταση 32 τετραγωνικά χιλιόμετρα, με μέγιστο μήκος 13 και πλάτος 3,5-4 χιλιόμετρα και ακτογραμμή που ξεπερνά τα 40 χιλιόμετρα. Στη μέση του το νησί στενεύει πολύ και το πλάτος του περιορίζεται σε μια στενή λουρίδα γης με μήκος λιγότερο από 1000 μέτρα. Εδώ σχηματίζονται, εκατέρωθεν της λουρίδας της στεριάς, δυο όρμοι που μπαίνουν βαθιά στη ξηρά, το Βαθύ και η Πλάκα που χωρίζουν το μικρό νησί σε δυο ίσα περίπου τμήματα. Το μεγαλύτερο μέρος της, αν όχι όλο, είναι ορεινό και βραχώδες. Η ψηλότερη κορυφή είναι ο Άγιος Ελευθέριος, στα 455 μέτρα πάνω από την θάλασσα.

Στο νησί καλλιεργούνται πολύ μικρές εκτάσεις και πολύ συνηθισμένο θέαμα είναι οι αναβαθμοί (πεζούλες), όπου καλλιεργούνται τα λίγα σε ποσότητα, αλλά εξαιρετικά σε ποιότητα, γεωργικά προϊόντα του τόπου. Καλό λάδι, περίφημο κρασί, νοστιμότατα σύκα και εξαιρετικό μέλι από τα βότανα και τα αγριολούλουδα του ξερού τοπίου. Επίσης, οι λιγοστοί κάτοικοι που ασχολούνται πλέον με την κτηνοτροφία, κυρίως κατσικιών, παράγουν εύγευστο κρέας και πολύ καλό τυρί.
Mεγέθυνση φωτογραφίας
μεγέθυνση φωτογραφίας μεγέθυνση φωτογραφίας μεγέθυνση φωτογραφίας

Η Φολέγανδρος αποτελεί μια από τις τελευταίες στάσεις για πολλά αποδημητικά πουλιά που περνούν από εδώ την άνοιξη, όταν έρχονται από την καυτή Αφρική και πηγαίνουν προς την πιο δροσερή Ευρώπη και το φθινόπωρο που κάνουν την αντίθετη διαδρομή. Οι φίλοι των πουλιών μπορούν την κατάλληλη εποχή να παρακολουθήσουν εδώ πολλά είδη πουλιών, μερικά από τα πιο σπάνια είναι ο μαυροπετρίτης και ο αιγαιόγλαρος.

Επειδή είναι ορεινή και βραχώδης, η Φολέγανδρος έχει πολλά πετρώματα, μεταξύ των οποίων σχιστόλιθους και λευκότεφρα μάρμαρα και διάφορα μεταλλεύματα.

Το κλίμα που επικρατεί στο νησί είναι ευχάριστο. Η υγρασία που έπρεπε να είναι σχετικά υψηλή, μετριάζεται από τους βόρειους ξηρούς ανέμους και η ζέστη δεν είναι αφόρητη, γιατί επηρεάζεται από την θάλασσα. Τους ζεστούς καλοκαιρινούς μήνες τον λόγο έχουν τα μελτέμια, που φροντίζουν να δροσερέψουν αρκετά τον αέρα και το γενικότερο περιβάλλον.

Αυτό το κλίμα σε συνδυασμό με το πετρώδες του εδάφους δημιουργούν ένα φυσικό περιβάλλον που το χαρακτηρίζει η έλλειψη βλάστησης. Στην έλλειψη επαρκούς βλάστησης έχουν συνεισφέρει και οι κατσίκες που βόσκουν ελεύθερα στο νησί. Αλλά η πάνσοφη φύση δεν άφησε έτσι το νησί. Την άνοιξη που το κλίμα είναι πιο δροσερό και έχει αρκετή υγρασία από την θάλασσα, αναπτύσσεται μια πολύ μεγάλη ποικιλία από χαμηλή βλάστηση, κυρίως αγριολούλουδα, αγριόχορτα και βότανα Τότε η εικόνα είναι μαγική, όπως μαγικές είναι και οι μυρωδιές που αναδύονται από τα πολύχρωμα αγριολούλουδα και τα θαυματουργά βότανα.

μεγέθυνση φωτογραφίας μεγέθυνση φωτογραφίας μεγέθυνση φωτογραφίας

Η ανατολική πλευρά του νησιού έχει ενταχθεί στο κοινοτικό δίκτυο προστατευόμενων περιοχών «NATURA 2000», ενώ όλο το νησί αποτελεί σημαντικό βιότοπο για τα πουλιά της Ελλάδας.

Ολόκληρη η Φολέγανδρος αποτελεί την κοινότητα Φολεγάνδρου που διοικητικά υπάγεται στην επαρχία Θήρας του Νομού Κυκλάδων. Παλαιότερα, από το 1912 έως το 1998, το νησί είχε δυο κοινότητες, της Χώρας και της Άνω Μεριάς. Με το σχέδιο «Καποδίστριας» για την ενοποίηση των μικρών δήμων και κοινοτήτων της χώρας οι δύο κοινότητες συνενώθηκαν σε μία. Σήμερα η Φολέγανδρος κατοικείται από λιγότερους από 700 μόνιμους κατοίκους που κατανέμονται κυρίως στους τρεις μεγαλύτερους οικισμούς (Χώρα, Άνω Μεριά και Καραβοστάσης).

 

Πώς θα φτάσετε; Πώς θα μετακινηθείτε στο νησί;

Στην Φολέγανδρο, στο μοναδικό λιμάνι του νησιού, τον Καραβοστάση, θα φτάσετε με το πλοίο της γραμμής από τον Πειραιά (σχεδόν καθημερινά δρομολόγια το καλοκαίρι). Η απόσταση είναι 103 ναυτικά μίλια και η διαδρομή διαρκεί από 4-5 ώρες (ταχύπλοα επιβατηγά πλοία), έως 9-12 ώρες (συμβατικά πλοία της γραμμής). Η διάρκεια του ταξιδιού εξαρτάται και από την κίνηση, την εποχή και τα λιμάνια που πιάνει το καράβι. Η συγκοινωνία με τον Πειραιά διατηρείται όλο τον χειμώνα, αν και όχι καθημερινά και με κάποια προβλήματα. Επίσης, το καλοκαίρι το νησί συνδέεται με όλα τα κοντινά νησιά των Κυκλάδων, καθώς και με τα Δωδεκάνησα, την Κρήτη και με κάποια από τα υπόλοιπα νησιά του Αιγαίου.

Οι βετεράνοι των διακοπών στην Φολέγανδρο, δηλαδή αυτοί που έχουν ξανάρθει στο νησί και πριν το 1984 που κατασκευάστηκε το καινούριο λιμάνι και ο μεγάλος και ασφαλής μόλος, διηγούνται τις «περιπέτειές» τους της αποβίβασης από το καράβι στο νησί, με την βοήθεια της «λάντζας», της βάρκας δηλαδή που τους έπαιρνε από το καράβι και τους μετέφερε με ασφάλεια στην στεριά. Οι ίδιοι θα σας μεταφέρουν και την «πληροφορία» που τους την διηγήθηκαν οι ντόπιοι, ότι δηλαδή το πρώτο αυτοκίνητο στο νησί αποβιβάστηκε μόλις το 1970!

μεγέθυνση φωτογραφίας μεγέθυνση φωτογραφίας μεγέθυνση φωτογραφίας

Εναλλακτικά οι επισκέπτες μπορούν να χρησιμοποιήσουν την Σαντορίνη ως ενδιάμεσο σταθμό. Δηλαδή να πετάξουν στην Σαντορίνη με το αεροπλάνο και μετά με το καθημερινό δρομολόγιο για Φολέγανδρο να έλθουν στο νησί.

Αν διαθέτετε ιδιωτικό, ή νοικιασμένο σκάφος θα δέσετε στον Καραβοστάση που διαθέτει σχετική υποδομή, για να εφοδιαστείτε με διάφορα χρήσιμα. Δυνατότητα για ανεφοδιασμό με καύσιμα και πόσιμο νερό, υπάρχει μόνο κατόπιν προηγούμενης προσυνεννόησης με το πρατήριο καυσίμων της Χώρας και την υδροφόρα του νησιού.

Στο εσωτερικό του νησιού οι αποστάσεις είναι πολύ μικρές και μπορείτε να πάτε σχεδόν παντού με τα πόδια. Για παράδειγμα η Άνω Μεριά απέχει από την Χώρα 6 χιλιόμετρα. Λειτουργεί επίσης λεωφορειακή γραμμή με τακτικά δρομολόγια μεταξύ Χώρας και Καραβοστάση και από την Χώρα για Αγκάλη και Άνω Μεριά. Ο δρόμος από το λιμάνι (Καραβοστάση) προς την Χώρα και την Άνω Μεριά είναι αρκετά καλός. Υπάρχει και ένα ταξί που εξυπηρετεί τις ανάγκες των επισκεπτών. Λειτουργούν και μερικά γραφεία ενοικίασης αυτοκινήτων, σκούτερ και μοτοποδηλάτων.

Πάντως, το δημοφιλέστερο μέσο μετακίνησης το καλοκαίρι είναι τα καϊκάκια που σας πηγαίνουν σε όλες σχεδόν τις παραλίες, ακόμα και σε εκείνες που δεν μπορείτε να πάτε αλλιώς. Κάποια εκδρομικά καΐκια σας κάνουν τον γύρο του νησιού ξεκινώντας από τον Καραβοστάση και κάνοντας κάποιες στάσεις για μπάνιο. Σημειώστε ότι μόνο κατά τη διάρκεια αυτού του γύρου μπορείτε να δείτε την περίφημη Χρυσοσπηλιά και το σπήλαιο Γεωργίτση, όπου ζουν και φώκιες.
μεγέθυνση φωτογραφίας μεγέθυνση φωτογραφίας μεγέθυνση φωτογραφίας

Δίκτυο Μονοπατιών

Τα παλιά χρόνια, δηλαδή πριν από τρεις δεκαετίες, ή και λιγότερο, το μονοπάτι ήταν ο πιο συνηθισμένος δρόμος για να πάει κάποιος κάπου στο νησί. Καβάλα στο ζώο, ή μπροστά από το φορτωμένο γαϊδουράκι, ή μουλάρι πήγαινε ο Φολεγανδρίτης στην δουλειά του. Σήμερα διατηρείται το μεγαλύτερο μέρος από το εκτεταμένο δίκτυο μονοπατιών του παρελθόντος. Υπολογίζεται ότι το συνολικό μήκος των πιο σημαντικών μονοπατιών που διατηρούνται ακόμα και σήμερα ξεπερνούσε τα 60 χιλιόμετρα. Από τη χρονιά ορόσημο για τις συγκοινωνίες στο νησί, το 1970, που έφτασε εδώ το πρώτο αυτοκίνητο και άρχισαν να ανοίγονται οι πρώτοι δρόμοι στα αχνάρια των μονοπατιών, μέχρι σήμερα, η τουριστική πρόοδος άλλαξε σχεδόν άρδην το νησί. Περίπου το μισό δίκτυο από τα μονοπάτια μετατράπηκε σε δρόμους, που συνέχεια συντηρούνται και επεκτείνονται. Πριν το 1970 και πιο παλιά ακόμα από τον Καραβοστάση στην Χώρα και από την Χώρα στην Άνω Μεριά πήγαινε κανείς, ή με τα πόδια, ή πιο ξεκούραστα με το μουλάρι, το «βαρέων καθηκόντων» μεταφορικό μέσο παντός καιρού της τότε εποχής, ή με το πιο ελαφριού «τονάζ» γαϊδουράκι. Ακόμα και σήμερα στην Άνω Μεριά και στις γύρω παραλίες βλέπει κανείς τους επαγγελματίες «αγωγιάτες» να μεταφέρουν κάποιους τουρίστες, λάτρεις του παλιού τρόπου μετακίνησης, ή περίεργους που θέλουν να δουν πως ήταν οι «συγκοινωνίες» τότε!

Αλλά και η πεζοπορία ήταν αναγκαστικά στο ημερήσιο πρόγραμμα για την μετακίνηση μικρών και μεγάλων προς κάθε κατεύθυνση. Οι μεγαλύτεροι, όσοι από αυτούς πήγαν σχολείο, θυμούνται που ξεκινούσαν νωρίς-νωρίς, αν έμεναν μακριά από το σχολείο και, τρέχοντας σχεδόν από το μονοπάτι, «πετούσαν» μέχρι το σχολείο στην Χώρα, ή στην Άνω Μεριά. Τα μονοπάτια δίπλα στις ξερολιθιές οδηγούσαν από την Χώρα και την Άνω Μεριά σε όλες τις παραλίες που πήγαιναν οι εργατικοί κάτοικοι του νησιού, όχι για να κάνουν μπάνιο, αλλά για κάποια δουλειά. Άλλοι για τις γεωργικές τους, ή κτηνοτροφικές τους εργασίες, άλλοι για να φέρουν την πράσινη πέτρα από τα Βορεινά, ή το χαρακτηριστικό κόκκινο μετάλλευμα από το Κάτεργο για να το κάνουν μπογιά, ή πιο συχνά, για να βγάλουν τις βάρκες τους από τα «σύρματα», δηλαδή τους χώρους όπου προφύλασσαν τις βάρκες τους στην Αγκάλη, τον Καραβοστάση, τον Άγιο Γεώργιο, ή αλλού.
μεγέθυνση φωτογραφίας μεγέθυνση φωτογραφίας μεγέθυνση φωτογραφίας

Η «πρόοδος» όμως είναι αδυσώπητη και δεν λογαριάζει ότι οι μελλοντικές γενιές θα ήθελαν να δουν «ζωντανά» τα μονοπάτια. Έτσι, όταν ήλθαν τα πρώτα αυτοκίνητα στο νησί και άρχισε να έρχεται και κόσμος, δηλαδή τουρίστες, χρειάστηκε να ανοίξουν μερικά μονοπάτια και να τα κάνουν δρόμους. Τότε καταστράφηκαν και μερικά αριστουργήματα λαϊκής αρχιτεκτονικής και οδοποιίας, δηλαδή αρκετά χιλιόμετρα λιθόστρωτων μονοπατιών που οδηγούσαν σε δημοφιλείς όμορφες παραλίες. Τότε, γύρω στη δεκαετία του 1980, η τοπική ηγεσία επικάλυψε το λιθόστρωτο μονοπάτι από το δρόμο Χώρα-Άνω Μεριά μέχρι την παραλία της Αγκάλης με τσιμέντο. Έτσι χάθηκε το λιθόστρωτο που ήταν θαύμα τεχνικής, γιατί αποτελείτο από επίπεδες πέτρες τοποθετημένες τη μια δίπλα στην άλλη με τόση μαεστρία που δεν χρειάζονταν λάσπη, ή άλλο συνδετικό υλικό. Και παρ' όλο που η κατασκευή του μονοπατιού πήγαινε πίσω περισσότερο από 100, ίσως και 200 χρόνια έστεκε στη θέση του, στέρεο, καθαρό και κυρίως ευκολοδιάβατο. Ευτυχώς σήμερα έχουν απομείνει αρκετά τμήματα παλιών μονοπατιών που είναι λιθόστρωτα, μερικά πολύ καλά διατηρημένα που οδηγούν με ασφάλεια στο προορισμό τους. Ένα από τα καλύτερα δείγματα σωσμένων μονοπατιών, είναι αυτό που οδηγεί από το νεκροταφείο του νησιού ψηλά στην Παναγία στο Παλιόκαστρο. Το μονοπάτι σκαμμένο κυριολεκτικά στο βράχο πριν από πολλούς αιώνες απαρτίζεται από τα «στρατάκια», δηλαδή τα φαρδιά και μεγάλα σαν κεφαλόσκαλα σκαλοπάτια που οδηγούν τους επισκέπτες ή τους πιστούς του νησιού ψηλά στην Παναγία με την θαυματουργή εικόνα.

Άλλο αξιοσημείωτο πλακόστρωτο μονοπάτι είναι το «Καλντερίμι», ένας αρκετά φαρδύς πλακόστρωτος δρόμος που ξεκινά εκεί που ενώνονται τα δυο στενά δρομάκια από την Πλατεία Μαράκι και οδηγεί μετά από κάμποσες εκατοντάδες μέτρα στον «περιφερειακό» δρόμο της Χώρας. Η συνάντηση του «Καλντεριμιού» με τον άσφαλτο του δρόμου Χώρας-Άνω Μεριάς αποτελεί και σημείο συνάντησης της νεολαίας του τόπου, γιατί εκεί γύρω λειτουργούν και πολλά νεανικά στέκια.
μεγέθυνση φωτογραφίας   μεγέθυνση φωτογραφίας   μεγέθυνση φωτογραφίας   μεγέθυνση φωτογραφίας   μεγέθυνση φωτογραφίας

Πλακόστρωτα έχουν διατηρηθεί αρκετά στην Πάνω Μεριά που οδηγούν από τον ασφαλτοστρωμένο δρόμο σε διάφορα σημεία του νησιού. Στον Σταυρό και στον Γιώργη τ' Άγα, στην όμορφη παραλία του Αγίου Γεωργίου, ένα μικρό κομμάτι προς το Αμπέλι και ένα μεγαλύτερο που οδηγεί έως λίγο πριν το Λιβαδάκι. Τα υπόλοιπα μονοπάτια είναι καλοδιατηρημένα με καλά πατημένο από το περπάτημα αιώνων χώμα, που οδηγούν στις περισσότερο γνωστές παραλίες. Υπάρχουν όμως και μερικά δυσπρόσιτα, που οδηγούν σε κάποιες λιγότερο γνωστές παραλίες, ή άλλες τοποθεσίες, όπως αυτό που οδηγεί από την παραλία Λιβάδι στο Κάτεργο και εκείνα που οδηγούν στο Δενδρό, ή το Αυλάκι.

Επειδή στο εσωτερικό του νησιού οι αποστάσεις είναι πολύ μικρές, μπορείτε να πάτε σχεδόν παντού και με τα πόδια, χρησιμοποιώντας το παλιό δίκτυο των μονοπατιών, όπως απεικονίζεται στον πολύ καλό και με πολλές λεπτομέρειες χάρτη που θα προμηθευτείτε επί τόπου στο νησί. Πάντως, για περισσότερη σιγουριά, για να μη χαθείτε και περπατάτε άσκοπα στον ήλιο, ζητείστε την συμβουλή κάποιου ντόπιου για το ποιο μονοπάτι να ακολουθήσετε. Είναι όλοι πρόθυμοι να σας συμβουλέψουν και, γιατί όχι, ν' ανοίξουν κουβέντα μαζί σας.

Το μονοπάτι, χρησιμεύει και για ώρα ανάγκης ακόμα. Όταν μια νεαρή κοπέλα έχασε το λεωφορείο που θα την έφερνε στο λιμάνι για να επιβιβαστεί στο καράβι της για την επιστροφή, καθώς το ταξί δεν ήταν διαθέσιμο, ξεκίνησε και, στα χνάρια του παλιού μονοπατιού Χώρα-Καραβοστάσης όχι μόνο έφτασε στην ώρα της, αλλά και πρόλαβε να ρίξει και μια γρήγορη βουτιά στην Βάρδια. Φυσικά υπάρχουν και πολλοί που για λόγους πεποίθησης προτιμούν την πεζοπορία, από το αυτοκίνητο, δημόσιας χρήσης, ή ιδιωτικό. Γι' αυτούς η Φολέγανδρος είναι ο ιδανικός τόπος.

Και μην ξεχνάτε ποτέ: καπέλο και νερό, πάντοτε μαζί σας! Καλό περπάτημα!
Το νησί της Φολεγάνδρου   Greekislands.com   Διαμονή σε: