Η νησίδα Αλίμια, ή Αλιμιά, βρίσκεται Δυτικά της Ρόδου (4 περίπου ναυτικά μίλια), απέναντι από την Σκάλα Καμείρου και σήμερα είναι ακατοίκητη. Είναι η μεγαλύτερη από μια συστάδα από βραχονησίδες ανάμεσα στην Ρόδο και την Χάλκη. Είναι ορεινό νησάκι και έχει δυο φυσικά λιμάνια, το Εμπορειό και τον Άγιο Γεώργιο. Στον Άγιο Γεώργιο βρίσκεται και ο εγκαταλελειμμένος από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και μοναδικός οικισμός του νησιού με τα ωραία πετρόκτιστα σπίτια με παραδοσιακό φούρνο και ωραίες κυψελωτές αγροικίες. Κοντά στον οικισμό βρίσκονται οι παλιοί ιταλικοί στρατώνες που τώρα είναι και αυτοί πλήρως εγκαταλελειμμένοι.

Το νησάκι επισκέπτονται καθημερινά το καλοκαίρι μικρά εκδρομικά καϊκάκια που φέρνουν επισκέπτες για μια ολιγόωρη εκδρομή με μπάνιο στην πεντακάθαρη θάλασσα.

Σήμερα στο νησί οι κάτοικοι της απέναντι ακτής εκτρέφουν λίγα γιδοπρόβατα.

Η αρχαιολογική σκαπάνη έχει φέρει στο φως ίχνη κατοίκησης από την νεολιθική ακόμα εποχή. Οι αρχαίοι κάτοικοι του νησιού ήταν γεωργοί και κτηνοτρόφοι και τρέφονταν και με τα προϊόντα της θάλασσας που είναι πλουσιότατα εδώ.

Ο Πλίνιος αναφέρει το νησάκι ως Ευλίμνια, όνομα που οφείλει στα φυσικά της λιμάνια. Τα λιμάνια της χρησιμοποιήθηκαν από τον ισχυρό Ροδιακό στόλο ως ασφαλή αγκυροβόλια και ο λόφος στο κέντρο του νησιού ως παρατηρητήριο. Ο λόφος που λέγεται και λόφος του Κάστρου έχει ελληνιστικό οχυρό και μεσαιωνικό κάστρο (ερείπια). Επίσης, έχουν βρεθεί σκαλισμένα στο βράχο ελληνιστικά νεώρια. Έχουν βρεθεί ακόμα ρωμαϊκός τάφος, παλαιοχριστιανική βασιλική και άλλα κτίσματα διαφόρων εποχών.

Η χρήση της νησίδας ως ναυτικής βάσης συνεχίστηκε και κατά τους βυζαντινούς χρόνους, όπως και κατά την διάρκεια της κυριαρχίας της Ρόδου από τους Ιωαννίτες Ιππότες, τους Τούρκους και τους Ιταλούς.