Greekislands.com - Greekhotel.com
Greece holiday, Greece accommodation, Villa greece and Greek island cruise
Πληροφορίες για Διαφήμιση
Πλήρης οδηγός για τις διακοπές σας στη Ρόδο. Το site όπου οι ξενοδόχοι στη Ρόδο συναντούν τους επισκέπτες τους!
Ελλάδα » Δωδεκάνησα » Ρόδος » Αξιοθέατα στη Ρόδο » Ακρόπολη Λίνδου
Greek version availableEnglish version available
Rhodes Ξενοδοχεία στη Ρόδο
Rhodes Βίλλες στη Ρόδο
Rhodes Διαμερίσματα στη Ρόδο
Rhodes Στούντιο στη Ρόδο
Rhodes Σουίτες στη Ρόδο
Rhodes Οικογενειακά Δωμάτια στη Ρόδο
Η Ρόδος στους χάρτες Google
Λεπτομερής Χάρτης
Ενοικιάσεις Αυτοκινήτων
Τουριστικά Γραφεία
Γιατί Ρόδος?
Γενικές Πληροφορίες
Ιστορία της Ρόδου
Τα Χωριά
Οι Παραλίες
Φωτογραφίες
Πανοράματα
Slide Show από τη Ρόδο
Wallpapers από τη Ρόδο
Αξιοθέατα στη Ρόδο
 PDF οδηγός για τη Ρόδο: En | Gr
Video Clip Ρόδου
Virtual Tour της Ρόδου
Ξενοδοχεία στη Ρόδο: 
 
Πληροφορίες για την περιοχή: 
Ξενοδοχεία στη Λίνδο
Η Λίνδος στους χάρτες Google
Η Λίνδος στο χάρτη
Η Λίνδος
Η παραλία της Λίνδου
Αξιοθέατα
Πανοράματα
Slide Show από τη Λίνδο

Ακρόπολη Λίνδου

Η Ακρόπολη της αρχαίας πόλης της Λίνδου σύμφωνα με τους παλιούς μύθους είναι το λίκνο της λατρείας μιας προελληνικής θεότητας που αργότερα μετεξελίχθηκε στη λατρεία της Αθηνάς Λινδίας. Η παράδοση του μύθου όμως δεν έχει ακόμα επιβεβαιωθεί και με αρχαιολογικά ευρήματα, ο αριθμός των οποίων είναι μικρός από τους προϊστορικούς χρόνους και την Μυκηναϊκή εποχή. Αρχίζουμε να γνωρίζουμε για το ιερό με σιγουριά από τον 9ο π.Χ. αιώνα (Γεωμετρική περίοδος). Στους Αρχαϊκούς χρόνους ο τύραννος της Λίνδου Κλεόβουλος, με την οικοδόμηση μεγάλου ναού στη θέση κάποιου παλαιότερου, θα αναβαθμίσει την λατρεία της θεάς. Ο νέος αυτό δωρικός ναός είναι του ίδιου τύπου με τον νεότερο που γνωρίζουμε εμείς, δηλαδή τετράστυλος και αμφιπρόστυλος με μια μικρή σκάλα να οδηγεί στην είσοδό του. Ο αρχαϊκός ναός καταστράφηκε το 342 π.Χ. από μεγάλη πυρκαγιά και οι Λίνδιοι οικοδόμησαν νέο ναό, αυτόν που σώζεται μέχρι σήμερα, με Προπύλαια με την μνημειώδη κλίμακα. Αργότερα, κατά τους Ελληνιστικούς χρόνους προστέθηκε και η στοά. Η λατρεία της Θεάς Αθηνάς συνεχίζεται αδιαλείπτως, αλλά τον 3ο π.Χ. αιώνα εισάγεται και η λατρεία του Δία του Πολιέως. Κατά τους Ρωμαϊκούς χρόνους ένας ιερέας που ονομαζόταν Αγλώχαρτος φύτεψε ελαιόδενδρα στον χώρο του ναού και αργότερα, στα τέλη του 2ου μ.Χ. αιώνα, ιδρύθηκε ο Ναός του Ψιθύρου κοντά στο ναό της Αθηνάς.

Mεγέθυνση φωτογραφίας
μεγέθυνση φωτογραφίας μεγέθυνση φωτογραφίας μεγέθυνση φωτογραφίας

Σήμερα από το ιερό της Αθηνάς Λινδίας σώζονται τα παρακάτω μνημεία:

Ο τετράστυλος και αμφιπρόστυλος Δωρικός Ναός της Αθηνάς Λινδίας που όπως λέει και ο τύπος του έχει στην μπροστινή και την πίσω όψη του στοές με τέσσερις κίονες και αποτελείται από πρόδομο, σηκό και οπισθόδομο. Χρονολογείται περίπου στα τέλη του 4ου π.Χ. αιώνα. Εντός του ναού σώζεται η τράπεζα των προσφορών των πιστών στην θεά και η βάση από το λατρευτικό άγαλμά της. Οι κίονες του οπισθοδόμου έκλειναν με σιδερένιο κιγκλίδωμα και όπως εικάζεται, ο χώρος αυτός πρέπει να χρησιμοποιήθηκε ως χώρος φύλαξης των χρημάτων και των ιερών σκευών του ναού (Θησαυρός). Για τους τοίχους είχε χρησιμοποιηθεί πωρόλιθος που είχε επενδυθεί εξωτερικά με κονίαμα και το επιστύλιο και το γείσο της ανωδομής έφεραν γραπτή διακόσμηση με ανθέμια και μαιάνδρους.

Η Ελληνιστική Στοά που χρονολογείται στα τέλη του 3ου π.Χ. αιώνα, έχει μήκος 87 περίπου μέτρα, σχηματίζεται από 42 κίονες και έχει πλαϊνές πτέρυγες που προεξέχουν και τετράστυλες προσόψεις. Ο τοίχος που κλείνει την στοά δεν είναι συνεχής, αλλά δημιουργείται ένα κενό δέκα κιόνων για να μπορεί ο επισκέπτης να βλέπει την κλίμακα των Προπυλαίων. Αργότερα δημιουργήθηκε άνδηρο μπροστά στο ναό και κατασκευάστηκαν δυο δεξαμενές υπογείως στις οποίες συνέλεγαν το βρόχινο νερό που έρρεε από την στέγη της στοάς και από την κλίμακα των Προπυλαίων. Το πλάτωμα που διαμορφώθηκε στηριζόταν σε θολωτές κατασκευές που και σήμερα σώζονται εν μέρει (1ος π.Χ. αιώνας).

Στη βάση της κλίμακας που οδηγεί στην Ακρόπολη είναι περίτεχνα λαξευμένο στο βράχο το ανάγλυφο ενός ροδιακού πλοίου (τριημιολίας). Όπως διαβάζουμε στην επιγραφή, στην πλώρη του πλοίου είχε στηθεί το άγαλμα του στρατηγού Αγήσανδρου Μικκίωνος, έργο του φημισμένου γλύπτη της αρχαιότητας Πυθόκριτου, ο οποίος είχε κατασκευάσει και το άγαλμα της Νίκης της Σαμοθράκης, που σήμερα εκτίθεται στο Λούβρο. Η κατασκευή, που φέρει ίχνη χρώματος, χρονολογείται γύρω στο 180-170 π.Χ. και ήταν περιφραγμένη με σιδερένιο κιγκλίδωμα.

Δίπλα στην μεσαιωνική σκάλα του Διοικητηρίου σώζονται λείψανα της κλίμακας των Ελληνιστικών χρόνων που οδηγούσε στην Ακρόπολη.

μεγέθυνση φωτογραφίας μεγέθυνση φωτογραφίας μεγέθυνση φωτογραφίας

Τα Προπύλαια του ναού χρονολογούνται στα τέλη του 4ου π.Χ. αιώνα, είναι κτισμένα με πωρόλιθο και φέρουν ίχνη από χρώματα (ανωδομή). Μια μνημειώδης κλίμακα οδηγεί σε μια στοά σχήματος Π και έναν τοίχο με πέντε ανοίγματα (θύρες). Στις πλαϊνές πτέρυγες της στοάς βλέπουμε εξάστυλες πρόστυλες προσόψεις που έφεραν επίστεψη με αέτωμα. Πίσω από τις κεραίες της στοάς υπήρχε ανά ένα δωμάτιο που ακολουθείτο από τρεις μικρότερους χώρους (δυτική πτέρυγα) και ένα χώρο (ανατολική πτέρυγα) αντίστοιχα, οι οποίοι χρησίμευαν για την τοποθέτηση των αναθημάτων της θεάς. Όλοι αυτοί οι χώροι οδηγούσαν στην εσωτερική περίστυλη αυλή που οι τρεις πλευρές της ορίζονταν από στοές και στο κέντρο της οποίας ήταν τοποθετημένος ο βωμός της θεάς. Αργότερα, γύρω στα 200 π.Χ. κτίστηκε και η τέταρτη πλευρά με χαρακτηριστική ιωνική στοά.

Μπροστά από τις θολωτές κατασκευές σώζονται τα λείψανα ενός ρωμαϊκού ναού «εν παραστάσι» χωρίς οπισθόδομο, που έστρεφε την πρόσοψη προς την Ακρόπολη και προοριζόταν για την λατρεία του Αυτοκράτορα. Ο ναός χρονολογείται περίπου το 300 μ.Χ.

Μια ημικυκλική εξέδρα με επιγραφή κατασκευασμένη από λάρτιο λίθο (rosso antico) όπου έστεκε το χάλκινο άγαλμα του ιερέα της θεάς Παμφιλίδα μαζί με τρία άλλα μικρότερα. Η κατασκευή της ανάγεται στα τέλη του 3ου π.Χ. αιώνα. Αργότερα, τον 1ο π.Χ. αιώνα, τοποθετήθηκαν στην εξέδρα και τα αγάλματα κάποιων μελών της οικογένειας του ιερέα.

Σε διάφορα σημεία του χώρου βρίσκονται βάσεις και εξέδρες αγαλμάτων, όπως στο ιερό δίπλα στην σκάλα προς την Ακρόπολη. Τέτοιες βάσεις είναι των αγαλμάτων των ιερέων της θεάς Αρχοκράτη, Λυσιστάτη και Πυθαγόρα που ήταν αδέλφια. Οι ιερείς αυτοί αναφέρονται την χρονική περίοδο 168-156 π.Χ., σύμφωνα με τις επιγραφές τους. Επίσης διακρίνεται και εξέδρα που προοριζόταν για αγάλματα της ρωμαϊκής αυτοκρατορικής οικογένειας. Αναφέρονται τα ονόματα του Αυτοκράτορα Τιβέριου, του Δρούσου του Νεωτέρου, του Γερμανικού και του ίδιου του Αυγούστου. Τα αγάλματα αυτά χρονολογούνται από τις επιγραφές από το 14 έως το 19 μ.Χ.

Ολόκληρη η Ακρόπολη περιτριγυριζόταν από ισχυρό τείχος των Ελληνιστικών χρόνων, που κτίστηκε μαζί με τα Προπύλαια και την κλίμακα που οδηγούσε στην είσοδο. Είναι κτισμένο με την εξελιγμένη τεχνική της εποχής και φέρει οριζόντιους και κάθετους αρμούς. Κάτω από αυτό το τείχος διακρίνονται ελάχιστα ίχνη από τείχος που πρέπει να υπήρχε από τους περσικούς πολέμους. Επιγραφή των Ρωμαϊκών χρόνων λέγει ότι το τείχος επισκευάστηκε με έξοδα του ιερέα της θεάς Αίλιου Αγήτορος τον 2ο μ.Χ. αιώνα.

μεγέθυνση φωτογραφίας   μεγέθυνση φωτογραφίας   μεγέθυνση φωτογραφίας   μεγέθυνση φωτογραφίας   μεγέθυνση φωτογραφίας

Το κάστρο συνέχισε και επί Βυζαντινών να υψώνει τα τείχη του, όπως μας μαρτυρούν τα λίγα τμήματα που είναι ενσωματωμένα στα μεσαιωνικά τείχη, και επισκευάστηκε από τους Ιωαννίτες Ιππότες πριν από τις αρχές του 14ου αιώνα. Η επισκευή ήταν ουσιαστικά ανακατασκευή του κάστρου με πολλές δραστικές επεμβάσεις και ακόμα περισσότερες βελτιώσεις. Η κατασκευή των πύργων ακολουθεί την φυσική πορεία του βράχου και στα νότια υπήρχε ένας μεγάλος πενταγωνικός πύργος που επιβλητικός προστάτευε το λιμάνι, τον οικισμό και τον δρόμο προς την Ρόδο. Στα ανατολικά υπήρχε ένας κυλινδρικός πύργος που δέσποζε προς την θάλασσα. Τέλος, υπήρχαν δυο ακόμα πύργοι που προστάτευαν την Βορειοανατολική πλευρά του κάστρου. Από όλους τους πύργους σήμερα σώζονται δυο, ο ένας δίπλα από το διοικητήριο (δυτικότερα) και ο άλλος στη νοτιοδυτική πλευρά. Το κάστρο παραδόθηκε στα τέλη του 1522 στους Τούρκους που αργότερα του πρόσθεσαν και επιπλέον προμαχώνες, όπως επέβαλε η χρήση του κανονιού στις πολιορκίες. Οι Τούρκοι χρησιμοποίησαν το κάστρο μέχρι το 1844, οπότε και το εγκατέλειψαν.

Μια μεγάλη κλίμακα, των μεσαιωνικών χρόνων, οδηγεί στο Διοικητήριο (Δυτικό), όπου σήμερα διακρίνουμε δυο ξεχωριστά κτίρια, αλλά όταν κτίστηκε είχε τρία. Το Διοικητήριο αναστηλώθηκε από τους Δανούς αρχαιολόγους και αργότερα από τους Ιταλούς, με σκοπό να χρησιμοποιηθεί ως Μουσείο.

Ο Άγιος Ιωάννης βρίσκεται στο άνδηρο της μεγάλης στοάς πάνω από τις λαξευμένες στο βράχο δεξαμενές. Ο ναός είναι σταυροειδής εγγεγραμμένος. Φέρεται ως εποχή της ανέγερσής του η περίοδος μεταξύ του 11ου και του 14ου αιώνα και μάλλον κτίστηκε πάνω στα λείψανα παλαιότερης, που με την σειρά της είχε μάλλον κτιστεί πάνω σε αρχαίο ναό, όπως μας μαρτυρούν τα αρχιτεκτονικά μέλη που είναι ενσωματωμένα στο ναό (6ος π.Χ. αιώνας).

Οι ανασκαφές στην Λίνδο έγιναν στις αρχές του 20ου αιώνα και το 1952 από την Δανική αρχαιολογική σχολή. Κατά την πρώτη περίοδο ανασκάφτηκε όλος ο χώρος και αποκαλύφτηκαν όλα τα μνημεία που βλέπουμε σήμερα. Μετά τον πόλεμο, το 1952, έγινε από τους Δανούς αρχαιολόγους συστηματική μελέτη όλων των αποκαλυφθέντων μνημείων.

Ανασκαφές έγιναν και κατά την περίοδο της Ιταλοκρατίας, 1912-1943. Τότε, εκτός από τις επιμέρους έρευνες, έγιναν και αναστηλωτικές εργασίες στην Λίνδο. Σήμερα θεωρείται ότι πολλές επεμβάσεις έγιναν σε μεγάλο βαθμό αυθαίρετα και γι' αυτό σήμερα μελετάται η προσεκτικότερη αναστήλωση των μνημείων.

Αρχαιολογικός χώρος της Λίνδου (έξω από την Ακρόπολη)

Η αρχαία πόλη της Λίνδου εκτείνεται γύρω από την Ακρόπολη που βρίσκεται στην κορυφή του λόφου, δεσπόζει στην πόλη και φτάνει μέχρι τον σύγχρονο οικισμό του φημισμένου τουριστικού θερέτρου της σημερινής Λίνδου. Βρίσκεται σε απόσταση 46 χιλιόμετρα Νότια από την πόλη της Ρόδου.

Τα σπουδαιότερα και σημαντικότερα μνημεία που μπορεί να δει ο επισκέπτης από την αρχαία πόλη της Λίνδου είναι τα εξής:

Το αρχαίο Θέατρο που βρίσκεται στη Νοτιοδυτική πλευρά του λόφου, κάτω από την Ακρόπολη και χαμηλότερα από τον Ναό της Αθηνάς. Το κοίλο μέρος του θεάτρου με τις κερκίδες για τους θεατές και η κυκλική ορχήστρα του είναι λαξευμένα στον βράχο, στην πλαγιά του λόφου. Το θέατρο που είχε χωρητικότητα που ξεπερνούσε τους 1800 θεατές, είχε 26 σειρές καθισμάτων που χωρίζονταν με ένα πλατύ διάζωμα δεκαεννέα σειρές κάτω από το διάζωμα και 7 σειρές πάνω. Οι τρεις πρώτες σειρές είχαν καθίσματα για τους επισήμους που χωρίζονταν από τις κλίμακες ανόδου του κοίλου με χαμηλούς τοίχους και γύρω από την ορχήστρα υπήρχαν τα επιβλητικά καθίσματα για τους υψηλούς προσκεκλημένους, οι λεγόμενες «προεδρίες» που σώζονται και σήμερα σε αρκετά καλή κατάσταση. Από τις κερκίδες σώζονται σε καλή κατάσταση μόνο οι πέντε, από ένα σύνολο εννέα.
Mεγέθυνση φωτογραφίας
μεγέθυνση φωτογραφίας μεγέθυνση φωτογραφίας μεγέθυνση φωτογραφίας

Στην νοητή προέκταση της σκηνής του θεάτρου σώζονται τα ερείπια ενός τετράπλευρου και τεράστωου κτιρίου. Στο εσωτερικό του υπάρχουν τέσσερις σειρές από κίονες, μια σε κάθε πλευρά που στήριζαν την δίρριχτη ξύλινη στέγη του. Οι τέσσερις στοές που σχημάτιζαν οι κίονες έκλειναν μια εσωτερική αυλή (αίθριο). Στη βορειοδυτική πλευρά του κτιρίου βρισκόταν η είσοδό του που είχε ως συμπλήρωμα μια σειρά από κίονες που σχημάτιζαν «πρόσταση» και έφεραν επιστύλιο. Η χωρητικότητα του κτιρίου υπολογίζεται σε περισσότερους από 1500 θεατές και εικάζεται ότι η χρήση του ήταν για θρησκευτικούς σκοπούς. Τους επόμενους χριστιανικούς αιώνες στο χώρο του κτιρίου κτίστηκαν και λειτούργησαν τρεις χριστιανικοί ναοί (διαδοχικά).

Στη θέσι Βιγλί στα Βορειοανατολικά της Ακρόπολης βρίσκεται το Βουκόπιον, ένα μέρος για θρησκευτικές θυσίες, όπως μαρτυράει και το όνομά του. Γύρω από το χώρο υπάρχουν 38 επιγραφές, από τις οποίες με σιγουριά ταυτίστηκε η χρήση του χώρου. Υπάρχει μικρός ναΐσκος από μικρούς ακατέργαστους λίθους, με σηκό, πρόναο και έναν προθάλαμο που θεωρείται ότι το χρησιμοποιούσαν για τη φύλαξη αναθημάτων σχετικών με τις θυσίες, δηλαδή πήλινα και χάλκινα ειδώλια που παριστάνουν κυρίως βόδια. Ο ναός χρονολογείται από τον 10ο ή 9ο π.Χ. αιώνα, αλλά δεν έχει βρεθεί ακόμα ποια θεότητα λατρευόταν εκεί.

Τα νεκροταφεία της αρχαίας πόλης βρίσκονται γύρω από τον οικισμό και διακρίνονται δυο σημαντικά ταφικά μνημεία.

Ο Tάφος του Kλεοβούλου, όχι του τυράννου της πόλης, αλλά κάποιας πλούσιας οικογένειας του τόπου. Είναι ένα κυκλικό κτίσμα με πολύ καλή τοιχοδομία και θολωτή στέγη. Στο γείσο της εισόδου του υπάρχει διακόσμηση με ανθέμια. Στον εσωτερικό τοίχο υπάρχει λαξευμένη στο βράχο μια σαρκοφάγος του 2ου, ή 1ου π.Χ. αιώνα, της οποίας δεν σώζεται το κάλυμμα. Διακρίνονται κάπου αμυδρά ίχνη από χριστιανικές τοιχογραφίες και διαβάζεται καθαρά το όνομα «Άγιος Αιμιλιανός», που δείχνουν ότι ο χώρος χρησιμοποιήθηκε κατά τους χριστιανικούς χρόνους ως ναός.

Δυτικά από την Ακρόπολη, στο λόφο, στη θέση «Καμπάνα» της Κράνας διακρίνουμε ένα αρχαίο ταφικό μνημείο που είναι λαξευμένο στον βράχο. Το όνομα του μνημείου είναι Aρχοκράτειο, αλλά παλιότερα το έλεγαν «Φραγκοκλησιά», όνομα που μας δείχνει βάσιμα ότι ο χώρος είχε χρησιμοποιηθεί ως χριστιανικός ναός κατά τους χρόνους της Ιπποτοκρατίας.

Το μνημείο στην εξωτερική του διώροφη πρόσοψη έχει ημικίονες με επιστύλιο με μετόπες και τρίγλυφα στο ισόγειο και στον όροφο εναλλάσσονται πεσσοί με τυφλά ανοίγματα, όπου είχαν τοποθετηθεί επιτύμβιοι βωμοί με τα ονόματα των νεκρών χαραγμένα στη βάση τους. Εσωτερικά ένας διάδρομος οδηγούσε σε ένα χώρο που γίνονταν ταφικές τελετές. Στο χώρο των ταφικών τελετών υπάρχουν 19 συνολικά τάφοι λαξευμένοι στις πλευρές του. Στην μεγάλη αίθουσα του μνημείου υπάρχουν πεσσοί που εναλλάσσονται με πίνακες με κονίαμα.

Η πρόσβαση στον αρχαιολογικό χώρο γίνεται μέσα από τον σύγχρονο οικισμό της Λίνδου.
Το νησί της Ρόδου   Greekislands.com   Διαμονή σε: