Το Ξενοδοχείο των Ρόδων κτίστηκε την εποχή της Ιταλοκρατίας και παρουσιάζει ιδιαίτερο αρχιτεκτονικό και μορφολογικό ενδιαφέρον. Στην αρχή βλέπουμε έναν τεράστιο όγκο που διασπάται όμως σε πολλούς μικρότερους, κάπως ακανόνιστα, γεγονός που του δίνει κίνηση και προσφέρει έντονη ποικιλία στην όλη σύνθεση. Είναι σχεδιασμένο και κτισμένο με πολύ λιτές γραμμές, ωραία τοξωτά ανοίγματα και ένα ωραίο κήπο. Όλα τα παραπάνω χαρακτηρίζουν όλα αυτά τα χρόνια έντονα την πόλη και αποτελούν ένα από τα σήματά της που το έχουμε συνδέσει με την συνολική εικόνα της πόλης.

Ο σχεδιασμός και η ανέγερση του κτιρίου ακολούθησε δυο αρχιτεκτονικές φάσεις, αρκετά διαφορετικές η μια από την άλλη. Κατά την πρώτη, στις αρχές της δεκαετίας του 1920 σχεδιάστηκε από τον Ιταλό αρχιτέκτονα Michele Petracco και κτίστηκε με έντονη μορφή ανατολίτικου εκλεκτικισμού, περιλαμβάνοντας πολλά στοιχεία όλων των προηγούμενων πολιτισμών της Ανατολής που είχαν επηρεάσει το νησί της Ρόδου . Έτσι υπήρχαν πολλά τόξα, αψίδες, θόλοι και άλλα χαρακτηριστικά μορφολογικά και αρχιτεκτονικά στοιχεία της Ανατολής. Κατόπιν στα μέσα της δεκαετίας του 1930, όταν είχε πια εδραιωθεί ο φασισμός στην ιταλική κοινωνία και επέβαλλε και αισθητικές πλέον αντιλήψεις ακόμα και στην αρχιτεκτονική (Πιατσεντίνι), άρχισε να αλλάζει όψη. Έτσι η κυρίαρχη ιδεολογία στην αρχιτεκτονική εξαφανίζει τα περισσότερα από τα ανατολίτικα στοιχεία της μορφής του κτιρίου και τελικά παίρνει την μορφή που ξέρουμε σήμερα. Αργότερα, μετά την ιταλική κατοχή το κτίριο εγκαταλείφθηκε, αλλά σήμερα μετά την πλήρη ανακαίνισή του φιλοξενεί το Καζίνο της Ρόδου.