Greekislands.com - Greekhotel.com
Greece holiday, Greece accommodation, Villa greece and Greek island cruise
Πληροφορίες για Διαφήμιση
Πλήρης οδηγός για τις διακοπές σας στην Αττική. Το site όπου οι ξενοδόχοι στην Αττική συναντούν τους επισκέπτες τους!
Ελλάδα » Στερεά » Αττική » Αθήνα » Ιστορία της Αθήνας » Χριστιανική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και Βυζάντιο
Greek version availableEnglish version available
Η Αττική στους χάρτες Google
Τουριστικά Γραφεία
Ενοικιάσεις Αυτοκινήτων
Οι Παραλίες
Φωτογραφίες
Πανοράματα
Wallpapers από Αττική
 Video Clip από Αττική
 PDF οδηγός για την Αττική: En | Gr
Slide Show από Αττική
Virtual Tour Αττικής
Ξενοδοχεία στην Αττική: 
 
Πληροφορίες για την περιοχή: 
Ξενοδοχεία στην Αθήνα (Κέντρο)
Η Αθήνα (Κέντρο) στους χάρτες Google
Φωτογραφίες
Πανοράματα
Ιστορία της Αθήνας
Slide Show από Αθήνα
Η Ιστορία της Αθήνας

Χριστιανική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και Βυζάντιο (330-1204 μ.Χ.)

Όταν ο Αυτοκράτορας Κωνσταντίνος επέβαλε την χριστιανική θρησκεία ως επίσημη θρησκεία του απέραντου Ρωμαϊκού κράτους, ήδη στην Αθήνα υπήρχαν πολλοί χριστιανοί που υποδέχτηκαν το νέο με μεγάλη τους χαρά. Και όταν ο Κωνσταντίνος έκτισε την Νέα Ρώμη, την μετέπειτα Κωνσταντινούπολη, στη θέση της αρχαίας αποικίας Βυζάντιο των Μεγαρέων του πρόσφεραν μεγάλο αριθμό από αγάλματα, γλυπτά, διακοσμητικά και αρχιτεκτονικά μέλη από τους αρχαίους ειδωλολατρικούς ναούς για να στολίσει την νέα πρωτεύουσα του κράτους. Έτσι βέβαια απογυμνώθηκε η άλλοτε κραταιά Αθήνα από πολλούς πολιτιστικούς θησαυρούς, αλλά απόκτησε την εύνοια του Αυτοκράτορα που εκφράστηκε ποικιλοτρόπως.

Η πόλη διατηρούσε αλώβητη την φήμη της ως μορφωτικό κέντρο και πολλοί αριστοκράτες, μεταξύ των οποίων και οι αυτοκράτορες έστελναν εδώ τα παιδιά τους για να μορφωθούν. Ο επιφανέστερος ήταν ο Αυτοκράτορας Ιουλιανός ο Παραβάτης (361-363) που προσπάθησε μάλιστα να επαναφέρει την αρχαία θρησκεία, χωρίς αποτέλεσμα φυσικά. Αυτός σπούδασε στην Αθήνα μαζί με τους επιφανέστερους πατέρες της χριστιανικής θρησκείας της εποχής, όπως ήταν ο Μέγας Βασίλειος από την Καισάρεια και ο Γρηγόριος ο Ναζιανζηνός. Εκείνη την εποχή οι Νεοπλατωνικές φιλοσοφικές δοξασίες αποτελούσαν το κύριο ανάχωμα στην πλημμυρίδα του χριστιανισμού. Τότε μεγάλοι δάσκαλοι της αρχαίας φιλοσοφίας αναδείχθηκαν με επιφανέστερο όλων τον περίφημο Πλωτίνο χάρη στη διδασκαλία του οποίου η Αθήνα ξανάγινε το κέντρο των αρχαίων γραμμάτων και πήρε πίσω την πρωτοκαθεδρία από την Αλεξάνδρεια.
Mεγέθυνση φωτογραφίας
μεγέθυνση φωτογραφίας μεγέθυνση φωτογραφίας μεγέθυνση φωτογραφίας

Λόγω της αλματώδους ανάπτυξης, αστικής, οικονομικής και πολεοδομικής της Κωνσταντινούπολης όλες οι άλλες παλιές επιφανείς πόλεις του ελλαδικού χώρου περιέπεσαν στην αφάνεια και παρήκμασαν, μεταξύ των οπίων και η Αθήνα. Στα τέλη του 4ου αιώνα επισκευάστηκαν το παλαιό ρωμαϊκό τείχος της πόλης λίγο πριν οι Γότθοι του Αλάριχου εισβάλουν στην Ελλάδα και πολιορκήσουν και την Αθήνα, αφού πρώτα λεηλάτησαν την ύπαιθρο της Αττικής. Τότε, σύμφωνα με τις τοπικές παραδόσεις της Αθήνας, συνέβη ένα «θαύμα» και οι βάρβαροι εγκατέλειψαν την πόλη, αφού μάλιστα δέχτηκαν και πολλά δώρα από τους κατοίκους της. Ένα χρονικό της εποχής ισχυρίζεται πως ο ίδιος ο Αλάριχος είδε πάνω στα τείχη της πόλης να περιπολεί η θεά Αθηνά πάνοπλη και να προστατεύει την πόλη της και αποφάσισε να λύσει την πολιορκία και να φύγει προς το νότο λεηλατώντας την Μεγαρίδα και την Πελοπόννησο.

Το 421 ο αυτοκράτορας Θεοδόσιος Β΄ παντρεύτηκε την Αθηναΐδα, κόρη σπουδαίου φιλόσοφου της πόλης και η νέα αυτοκράτειρα έκτισε τις πρώτες καθαρά χριστιανικές εκκλησίες στην πόλη, δηλαδή εκκλησίες που δεν κτίστηκαν πάνω σε παλαιότερους αρχαίους ναούς, όπως γινόταν μέχρι εκείνη την εποχή. Οι γνωστότερες είναι η ενσωματωμένη στο τείχος της βιβλιοθήκης του Αδριανού, που ίχνη της φαίνονται και σήμερα στα ερείπια της βιβλιοθήκης και η βασιλική του μάρτυρα επισκόπου της πόλης Λεωνίδη. Το 435 με διάταγμα του αυτοκράτορα έκλεισαν σχεδόν όλοι οι αρχαίοι ναοί, εκτός από τις περιπτώσεις που αγνόησαν το διάταγμα. Τότε διάφοροι ταξιδιώτες που περνούσαν από την πόλη έλεγαν πως οι Αθηναίοι συντηρούσαν την αρχαία πίστη σε σπήλαια και άλλα απομονωμένα σημεία της περιοχής.

μεγέθυνση φωτογραφίας μεγέθυνση φωτογραφίας μεγέθυνση φωτογραφίας

Το τελειωτικό κτύπημα στον αρχαίο κόσμο στην Αθήνα δόθηκε το 529 με διάταγμα του αυτοκράτορα Ιουστινιανού οπότε έκλεισε η Ακαδημεία και οι άλλες φιλοσοφικές σχολές της πόλης. Έτσι χάθηκαν και τα τελευταία ερείσματα του αρχαίου κόσμου που γρήγορα παραχώρησε ολοκληρωτικά την θέση του στον Χριστιανισμό και τις χριστιανικές δοξασίες. Τότε η Αθήνα φυσιολογικά μετατράπηκε σε μια μικρή επαρχιακή πόλη της αυτοκρατορίας χωρίς καμία οικονομική, ή άλλη σημασία. Και όταν κτίστηκε ο μεγαλοπρεπής ναός της Αγίας Σοφίας στην Κωνσταντινούπολη η πόλη σχεδόν απογυμνώθηκε και από τα τελευταία σχεδόν ερείπια της αρχαιότητας για να βοηθηθεί το κτίσιμό του τεράστιου χριστιανικού ναού. Βέβαια την ίδια εποχή επισκευάστηκαν τμήματα του αρχαίου θεμιστόκλειου τείχους και του νεώτερου ρωμαϊκού και ιδρύθηκε η Μονή στο Δαφνί στην θέση παλαιότερου ναού του Απόλλωνα, πάνω στον αρχαίο δρόμο που οδηγούσε από την Αθήνα στην Ελευσίνα, στην Ιερά Οδό.

Στα τέλη του 6ου αιώνα εισέβαλαν στην Αττική οι Σλάβοι και λεηλάτησαν για άλλη μια φορά την πόλη. Μετά την εισβολή πολλά αρχαία κτίσματα μετατράπηκαν σε χριστιανικούς ναούς, όπως ο ναός του Ηφαίστου, το γνωστό μας Θησείο, όπου κτίστηκε ο ναός του Αγίου Γεωργίου, ενώ ο Παρθενώνας αφιερώθηκε στην Παρθένο Παναγία, την Παναγία την Αθηνιώτισσα και έγινε ο καθεδρικός ναός της πόλης. Επί αυτοκράτορα Ηρακλείου η Αθήνα ανήκε στο θέμα της Ελλάδας με έδρα την Θήβα. Και το 662 ο αυτοκράτορας Κώνστας ο Β΄ ξεχειμώνιασε στην πόλη κοντά στον πατέρα της εκκλησίας Θεόδωρο της Ταρσού που αργότερα έγινε αρχιεπίσκοπος του Καντέρμπουρυ (Αγγλία). Άλλη αναφορά στην πόλη υπάρχει τον 8ο αιώνα την εποχή της Εικονομαχίας, όταν καταδιωγμένοι μοναχοί κατέφυγαν σε σπήλαια στην Πεντέλη για να κρυφτούν. Από αυτό το γεγονός διασώζονται σήμερα τοιχογραφίες θρησκευτικού χαρακτήρα στη λεγόμενη σπηλιά του Νταβέλη στις πλαγιές της Πεντέλης.

μεγέθυνση φωτογραφίας   μεγέθυνση φωτογραφίας   μεγέθυνση φωτογραφίας   μεγέθυνση φωτογραφίας   μεγέθυνση φωτογραφίας

Το 780 η Ειρήνη η Αθηναία έγινε αυτοκράτειρα στην Κωνσταντινούπολη και από το 797 έως το 802 κυβέρνησε η ίδια. Επί των ημερών της κτίστηκαν οι εκκλησίες των Αγίων Αναργύρων στην Πλάκα και της Παντάνασσας, το γνωστό μας Μοναστηράκι. Επίσης το 807 άλλη μια Αθηναία, η Θεοφανώ παντρεύτηκε τον διάδοχο του θρόνου και με την σειρά της έκτισε πολλές εκκλησίες στην πατρίδα της. Τα επόμενα χρόνια η Αθήνα αναφέρεται μόνο ως στόχος Σαρακηνών πειρατών και μια φορά Βούλγαρων επιδρομέων πριν ηττηθούν ολοκληρωτικά από τον Βασίλειο Β΄ τον Βουλγαροκτόνο, ο οποίος μετά την νίκη του περιόδευσε στην αυτοκρατορία και πέρασε και από την Αθήνα όπου το 1018 γιόρτασε την νίκη του στον Παρθενώνα. Την ίδια εποχή ιδρύθηκε το Μοναστήρι του Αγίου Ιωάννη του Κυνηγού στον Υμηττό. Στην διάρκεια του 11ου αιώνα κτίστηκε και το Ριζόκαστρο περιμετρικά της Ακρόπολης για να προστατεύει τα σπίτια γύρω από τον ιερό βράχο, το οποίο και ενσωμάτωσε αρκετά αρχαία κτίσματα, όπως τη Στοά του Ευμένους και το Ωδείο του Ηρώδη του Αττικού. Από τότε χρονολογούνται και οι σημαντικότερες μέχρι σήμερα σωζόμενες χριστιανικές εκκλησίες της πόλης, όπως οι Άγιοι Θεόδωροι δίπλα στην πλατεία Κλαυθμώνος, η Καπνικαρέα στην οδό Ερμού, οι Άγιοι Ασώματοι στο Θησείο, οι Άγιοι Απόστολοι μέσα στην αρχαία Αγορά, ο Άγιος Νικόλαος ο Ραγκαβάς κάτω από την Ακρόπολη (βόρεια) και η Ομορφοκκλησιά στο Γαλάτσι. Φυσικά όλες κτίστηκαν πάνω σε παλιότερες μικρότερες εκκλησίες που με την σειρά τους είχαν κτιστεί στη θέση αρχαίων ναών. Επίσης, τότε ο Βουλγαροκτόνος επισκεύασε τη Μονή στο Δαφνί και την στόλισε με τα περίφημα μωσαϊκά της που μερικά τα θαυμάζουμε ακόμα και σήμερα και ιδρύθηκαν οι Μονές του Αγίου Ιωάννη του Καρέα και της Καισαριανής στον Υμηττό.

Στα μέσα του 11ου αιώνα Φράγκοι μισθοφόροι στην υπηρεσία του Αυτοκράτορα λεηλάτησαν την πόλη που είχε επαναστατήσει κατά της βυζαντινής κυριαρχίας και ο αρχηγός τους Χάραλντ άφησε μια ρουνική επιγραφή στο μεγάλο πέτρινο λιοντάρι στο λιμάνι του Πειραιά, στην οποία οφείλουμε το μεσαιωνικό όνομα «Πόρτο Λεόνε» του λιμανιού. Το 1147 για άλλη μια φορά η πόλη λεηλατήθηκε από τους Νορμανδούς του βασιλιά της Σικελίας Ρογήρου που πήρε μαζί του μερικούς κατασκευαστές μετάξης και μετέφερε τη γνώση της κατασκευής αυτού του πολύτιμου υφάσματος στην Δύση. Στα τέλη του ίδιου αιώνα έδρασε στην πόλη ο γνωστός θεολόγος, ιστορικός και μετέπειτα τοπικός Άγιος, ο επίσκοπος της πόλης Μιχαήλ Χωνιάτης ή Ακομινάτος που πολλά προσέφερε στην πόλη του. Ο τελευταίος που απείλησε την Αθήνα πριν τους Φράγκους κατακτητές ήταν ο Λέων Σγουρός, τύραννος του κάστρου του Ναυπλίου που πολιόρκησε την πόλη για λίγο και μετά την εγκατέλειψε για να στραφεί κατά της πλουσιότερης Θήβας.

Και τέλος μετά την πτώση της Κωνσταντινούπολης στους Σταυροφόρους η Αθήνα δόθηκε στους Λατίνους, ο επίσκοπος εξορίστηκε και οι ορθόδοξες εκκλησίες μετατράπηκαν σε λατινικές. Η επόμενη περίοδος της λεγόμενης Φραγκοκρατίας ήταν μια περίοδος παρακμής και περαιτέρω συρρίκνωσης της πάλαι ποτέ κραταιάς αρχαίας Αθήνας.
Η Αττική   Greekislands.com   Διαμονή σε: