Greekislands.com - Greekhotel.com
Greece holiday, Greece accommodation, Villa greece and Greek island cruise
Πληροφορίες για Διαφήμιση
Πλήρης οδηγός για τις διακοπές σας στην Αττική. Το site όπου οι ξενοδόχοι στην Αττική συναντούν τους επισκέπτες τους!
Ελλάδα » Στερεά » Αττική » Αθήνα » Ιστορία της Αθήνας » Η Αθήνα κατά τους Γεωμετρικούς και Αρχαϊκούς χρόνους
Greek version availableEnglish version available
Η Αττική στους χάρτες Google
Τουριστικά Γραφεία
Ενοικιάσεις Αυτοκινήτων
Οι Παραλίες
Φωτογραφίες
Πανοράματα
Wallpapers από Αττική
 Video Clip από Αττική
 PDF οδηγός για την Αττική: En | Gr
Slide Show από Αττική
Virtual Tour Αττικής
Ξενοδοχεία στην Αττική: 
 
Πληροφορίες για την περιοχή: 
Ξενοδοχεία στην Αθήνα (Κέντρο)
Η Αθήνα (Κέντρο) στους χάρτες Google
Φωτογραφίες
Πανοράματα
Ιστορία της Αθήνας
Slide Show από Αθήνα
Η Ιστορία της Αθήνας

Η Αθήνα κατά τους Γεωμετρικούς και Αρχαϊκούς χρόνους (1100-508 π.Χ.)

Οι πρώτοι αιώνες που ακολουθούν τη Μυκηναϊκή εποχή ονομάζονται «σκοτεινοί» γιατί ελάχιστα πλην των αρχαιολογικών στοιχείων διαθέτουμε. Τους σκοτεινούς χρόνους ακολουθούν η Γεωμετρική και Αρχαϊκή περίοδος που σηματοδοτούν την αρχή της ανάπτυξης των Αθηνών και της Αττικής. Τα μυκηναϊκά ανάκτορα έχουν εγκαταλειφθεί και ο γενικότερος πολιτισμός δείχνει μια σαφή υποχώρηση. Ήδη οι Αθηναίοι καυχώνται για την αυτόχθονη καταγωγή τους και αρχίζουν να αποικίζουν διάφορες τοποθεσίες στο Αγαίο, τον Εύξεινο Πόντο και την ανατολική και κεντρική Μεσόγειο Θάλασσα, ιδρύοντας πολλές πόλεις που αργότερα θα παίξουν σημαντικό ρόλο στην ιστορία του Ελληνισμού και του αρχαίου κόσμου γενικότερα. Εδώ ο μύθος και η πραγματικότητα συγχέονται και δεν ξέρουμε αν πραγματικά η Μίλητος και η Έφεσος στην απέναντι ακτή της Μικράς Ασίας έχουν ιδρυθεί από Αθηναίους αποίκους, ή απλώς υπάρχει φυλετική, γλωσσική και γενικότερα πολιτιστική συγγένεια μεταξύ τους.

Οι εξουσίες του παλαιού βασιλιά μοιράζονται τώρα σε τρεις άρχοντες που προέρχονται από τα παλιά αριστοκρατικά γένη. Ο «Βασιλεύς Άρχων» εκτελεί τα θρησκευτικά καθήκοντα που ασκούσε παλιότερα ο βασιλιάς. Ο «Πολέμαρχος» ήταν ο αρχηγός του στρατού κατά την διάρκεια των πολέμων και ο «Επώνυμος Άρχων» ασκούσε όλα τα διοικητικά καθήκοντα της διακυβέρνησης της πόλης και του κράτους και ταυτόχρονα έδινε το όνομά του στο έτος κατά το οποίο κυβερνούσε. Αργότερα οι τρεις άρχοντες συμπληρώθηκαν με άλλους έξι που τους ονόμαζαν «Θεσμοθέτες» που είχαν ως κύριο έργο τους την ερμηνεία και σωστή εφαρμογή του παλιού εθιμικού δικαίου. Η μεταφορά αυτή εξουσιών από τον ένα βασιλιά σε περισσότερους άρχοντες εκφράστηκε και με την μεταφορά της κατοικίας των αρχόντων από την Ακρόπολη στην κυρίως πόλη. Η Ακρόπολη πλέον χρησιμοποιείται μόνο για την εκπλήρωση των κυριοτέρων θρησκευτικών καθηκόντων της πόλης και πλέον αποκαλείται ο «Ιερός Βράχος». Παρόλα αυτά, σε εποχές κινδύνων από εξωτερικούς εισβολείς χρησιμοποιείται σαν καταφύγιο.
Mεγέθυνση φωτογραφίας
μεγέθυνση φωτογραφίας μεγέθυνση φωτογραφίας μεγέθυνση φωτογραφίας

Οι αριστοκράτες που ελέγχουν την πόλη-κράτος πλήρως είναι ουσιαστικά οι μεγάλοι γαιοκτήμονες, γόνοι πανάρχαιων γενών και, όπως λένε οι οικογενειακές παραδόσεις τους, κατάγονται όλοι από τους μυθικούς βασιλιάδες της Αθήνας, Ερεχθέα, Ερυσίχθονα, Κέκροπα, Αιγέα, Θησέα και άλλους ήρωες και τοπικούς ηγεμόνες. Έτσι ελέγχουν εκτός από τα επώνυμα αξιώματα και τον Άρειο Πάγο, το ανώτατο δικαστήριο της πόλης. Η Εκκλησία του Δήμου, αν και λειτουργεί από τότε και στην οποία συμμετέχουν όλοι οι άντρες ελεύθεροι Αθηναίοι πολίτες, δεν έχει παρά λίγες και αυτές διακοσμητικές στην πράξη εξουσίες.

Αυτούς τους χρόνους η Αθήνα ενσωμάτωσε τελειωτικά την Σαλαμίνα και την Ελευσίνα στο κράτος της με αποτέλεσμα μόνο τα Δωρικά Μέγαρα να μείνουν εκτός από την επικράτειά της. Έτσι η Αθήνα έγινε η μεγαλύτερη πόλη-κράτος της αρχαίας Ελλάδας και συγκρινόταν μαζί της σε έκταση μόνο η Σπάρτη. Την ίδια εποχή η πτώση των Αιγυπτίων και των Φοινίκων άφησε ελεύθερο το πεδίο της θάλασσας και του θαλάσσιου εμπορίου στους Έλληνες. Πολλές ελληνικές πόλεις τότε ανοίχτηκαν θαρρετά στην θάλασσα και σε λίγο η Μεσόγειος Θάλασσα και ο Εύξεινος πόντος έγιναν στην πράξη, από οικονομικής και εμπορικής τουλάχιστον άποψης, ελληνικές «λίμνες». Μία από τις σπουδαιότερες ήταν και η Αθήνα που άρχισε να ναυπηγεί σημαντικό στόλο και να ανταγωνίζεται πιο παλιές ναυτικές δυνάμεις, όπως τα Μέγαρα, την Κόρινθο, την Χαλκίδα, την Αίγινα, την Σάμο και άλλες. Χαρακτηριστικό είναι πως, τουλάχιστον η Αίγινα, χρησιμοποίησε μεταλλικό νόμισμα έναν τουλάχιστον αιώνα πριν την Αθήνα.

Ήδη οι ταξικές διαφορές έχουν αρχίσει να γίνονται όλο και πιο έντονες, καθώς τα χρέη πνίγουν τους μικρούς καλλιεργητές και η γη συγκεντρώνεται στα χέρια των λίγων αριστοκρατών, ενώ οι τεχνίτες και βιοτέχνες παρ' ότι αρχίζουν να διαθέτουν αρκετά χρήματα δεν απολαμβάνουν αντίστοιχων πολιτικών δικαιωμάτων. Πολλές απόπειρες γίνονται για την αναρρίχηση ικανών και φιλόδοξων αντρών στην εξουσία που ονομάζονται «Τύραννοι» και κυβερνούν μόνοι τους χωρίς άλλα σώματα. Μια τέτοια απόπειρα έγινε το 632 π.Χ. όταν ο ήρωας των Ολυμπιακών αγώνων Κύλων, γόνος αριστοκρατικής οικογένειας, επεχείρησε με τα όπλα να γίνει τύραννος. Η απόπειρα αποκρούστηκε, ο Κύλων δραπέτευσε στα Μέγαρα, αλλά οι οπαδοί του καίτοι ικέτες στο ναό σφαγιάστηκαν από το πλήθος. Τότε οι αρχηγοί της αποτρόπαιης αυτής πράξης, παρ' ότι είχαν σώσει την πόλη από την τυραννία, εξορίστηκαν: μεταξύ αυτών ήταν ο Μεγακλής και άλλα μέλη τη οικογένειας των Αλκμεωνιδών. Η πράξη αυτή έμεινε στην ιστορία της πόλης με το όνομα «Κυλώνειον Άγος».

μεγέθυνση φωτογραφίας   μεγέθυνση φωτογραφίας   μεγέθυνση φωτογραφίας   μεγέθυνση φωτογραφίας   μεγέθυνση φωτογραφίας

Το 621 π.Χ. καθιερώθηκε ο πρώτος γνωστός γραπτός νομικός κώδικας της Αθήνας, οι γνωστοί νόμοι του Δράκοντα που προσπάθησαν να εξομαλύνουν την κατάσταση που είχε φτάσει σε οριακό σημείο σύγκρουσης ανάμεσα στους πολλούς υπερχρεωμένους αγρότες και τους λίγους μεγαλογαιοκτήμονες και χαρακτηριζόταν από ιδιαίτερη σκληρότητα. Η παράδοση λέει πως είχαν γραφτεί με αίμα! Έκτοτε χρησιμοποιείται και η έκφραση «Δρακόντεια μέτρα» για να χαρακτηρίσει κάποια μέτρα ως υπερβολικά. Η κατάσταση τα επόμενα χρόνια χειροτέρευσε και προς αποφυγήν επανάστασης οι Αθηναίοι ανάθεσαν το 594 π.Χ. στον σοφό και πολυταξιδεμένο Σόλωνα να συντάξει νέο κώδικα και να προχωρήσει σε μεταρρυθμίσεις ικανές να εκτονώσουν την κατάσταση, δίνοντάς του έκτακτες και μεγάλες εξουσίες.

Αναδιοργάνωσε τις κατηγορίες των πολιτών, ανάλογα με την οικονομική τους κατάσταση και τους κατέταξε σε τέσσερις κατηγορίες στρατιωτικών καθηκόντων. Επίσης απάλλαξε τους υπερχρεωμένους μικρούς αγρότες από τα χρέη τους. Οι φτωχότεροι αγρότες που ονομάζονταν «θήτες» απέκτησαν το δικαίωμα για πρώτη φορά να ψηφίζουν στην Εκκλησία του Δήμου, αλλά όλα τα αξιώματα της πολιτείας ήταν απαγορευμένα για αυτούς. Εκείνη μάλλον την εποχή άρχισε να χρησιμοποιείται και η περιοχή της μετέπειτα αγοράς για τις συναθροίσεις των πολιτών. Αμέσως μετά τις μεταρρυθμίσεις του ο Σόλων, σκεφτόμενος σοφά, αυτοεξορίστηκε από την Αθήνα για να μην αναγκαστεί να ανακατευτεί στις πολιτικές διαμάχες που αναπόφευκτα ακολούθησαν. Για παράδειγμα το 580-579 π.Χ. ο άρχων Δαμαισίας προσπάθησε με την βία να παραμείνει περισσότερο χρόνο στο αξίωμά του απ' όσο του επιτρεπόταν από τον νόμο. Τα κατάφερε για δυο χρόνια, αλλά στο τέλος τον εξόρισαν.

Ο Πεισίστρατος ήδη από το 561 π.Χ. προσπαθεί να πάρει την εξουσία στην Αθήνα και μάλιστα με τα όπλα. Μετά από πολλές στρατιωτικές απόπειρες και συνομωσίες που είτε αποτυχαίνουν, είτε οδηγούν σε ολιγόχρονη κυριαρχία του στην πόλη, πετυχαίνει, μετά την νίκη του σε μάχη κοντά στην Παλλήνη, να γίνει τύραννος στην Αθήνα από το 541 έως το 528 π.Χ. έτος του θανάτου του. Παρ' ότι πήρε την εξουσία με τα όπλα και έγινε τύραννος δεν κατέλυσε τους νόμους του Σόλωνα, αντίθετα το πολίτευμα λειτουργούσε μόνο που βρισκόταν κάτω από τον απόλυτο έλεγχό του. Σιγά-σιγά απέκτησε και λαϊκή βάση χάρις στα πολλά έργα που πραγματοποίησε. Αναδιοργάνωσε την γιορτή των Παναθηναίων ευνοώντας την συμμετοχή μεγάλου αριθμού νέων και νεανίδων σε αυτά και έκτισε νέο ναό της Αθηνάς στην Ακρόπολη. Ομοίως, φρόντισε και για τις άλλες μεγάλες γιορτές της πόλης, όπως τα Διονύσια που έγιναν όλες λαμπρότερες και μεγαλύτερη συμμετοχή λαού. Ξανάκτισε, ή έκτισε εξ αρχής πολλούς ναούς, μεταξύ των οποίων τον Μυκηναϊκό ναό της Δήμητρας και της Κόρης στην Ελευσίνα και ξεκίνησε το τιτάνιο έργο του ναού του Ολυμπίου Διός που ολοκληρώθηκε 650 χρόνια αργότερα επί Ρωμαίων! Κυριολεκτικά η Αττική γέμισε καινούριους ναούς, ή επισκευασμένους παλιούς, όπως στο Ραμνούντα, στο Σούνιο και στη ιδιαίτερη πατρίδα του τη Βραυρώνα.

Προστάτεψε και ευνόησε τις καλές τέχνες και επί των ημερών του έγινε η καταγραφή των μέχρι τότε προφορικών Ομηρικών Επών. Επίσης, με δικές του ενέργειες, ο Θησέας άρχισε να θεωρείται ο γενάρχης της ίδρυσης της πόλης και η μυθολογία της πόλης εμπλουτίστηκε με πολλούς θρύλους για κατορθώματα τοπικών ηρώων, ως αντίβαρο για τον Δωριέα Ηρακλή. Επί των ημερών του αναπτύχθηκε πολύ η βιοτεχνία της αγγειοπλαστικής και τα αθηναϊκά μελανόμορφα αγγεία κατέκλυσαν τις αγορές ολόκληρης της Μεσογείου.

Τα έργα του στην πόλη ήταν επίσης πολλά. Δρόμοι, υδραγωγείο που έφερνε νερό από τον Υμηττό στην Εννεάκρουνο στην Αγορά, δημόσια και ιδιωτικά κτίρια, είναι μερικά από τα έργα που σημάδεψαν την εποχή της κυριαρχίας του. Έφερε σκλάβους για να δουλέψουν στα μεταλλεία αργύρου της Λαυρεωτικής και έκοψε το πασίγνωστο αθηναϊκό νόμισμα με τις μορφές της Αθηνάς στη μια πλευρά και της κουκουβάγιας στην άλλη.

Τέλος, προσπάθησε να ασφαλίσει το Αθηναϊκό εμπόριο στρατηγικής σημασίας με σταθμούς, αποικίες και συμμαχίες σε όλο το μήκος του έως τον Εύξεινο Πόντο. Έτσι έθεσε τα θεμέλια για την μετέπειτα Αθηναϊκή ηγεμονία σε ολόκληρη σχεδόν την Ελλάδα.

Μετά τον θάνατο του Πεισίστρατου το 528 π.Χ. την εξουσία στην Αθήνα κατέλαβαν οι γιοι του Ιππίας και Ίππαρχος που κυβέρνησαν και αυτοί απολυταρχικά, κυρίως ο Ιππίας, και γρήγορα άρχισαν οι αντιδράσεις που κορυφώθηκαν το 514 π.Χ., όταν ο Αρμόδιος και ο Αριστογείτων αποπειράθηκαν κατά τον εορτασμό των Παναθηναίων να τους δολοφονήσουν. Σκοτώθηκε μόνο ο Ίππαρχος και από την σωματοφυλακή του Ιππία ο Αρμόδιος και μέχρι το 510 π.Χ. διεξήχθη εμφύλιος πόλεμος στον οποίο ανακατεύτηκαν και οι Σπαρτιάτες μαζί με την εξόριστη οικογένεια των Αλκμεωνιδών. Στο τέλος απομακρύνθηκε οριστικά ο Ιππίας που κατέφυγε στους Πέρσες και άρχισε να συνωμοτεί μαζί τους για να επέμβουν στρατιωτικά στην Ελλάδα. Αργότερα, επί Δημοκρατίας, οι τυραννοκτόνοι Αρμόδιος και Αριστογείτων τιμήθηκαν πολύ και τους έστησαν τους ανδριάντες στον Κεραμεικό.
Η Αττική   Greekislands.com   Διαμονή σε: