Greekislands.com - Greekhotel.com
Greece holiday, Greece accommodation, Villa greece and Greek island cruise
Πληροφορίες για Διαφήμιση
Πλήρης οδηγός για τις διακοπές σας στην Αττική. Το site όπου οι ξενοδόχοι στην Αττική συναντούν τους επισκέπτες τους!
Ελλάδα » Στερεά » Αττική » Αθήνα » Ιστορία της Αθήνας » Μετά την καταστροφή - Ο Μεσοπόλεμος 1923-1940
Greek version availableEnglish version available
Η Αττική στους χάρτες Google
Τουριστικά Γραφεία
Ενοικιάσεις Αυτοκινήτων
Οι Παραλίες
Φωτογραφίες
Πανοράματα
Wallpapers από Αττική
 Video Clip από Αττική
 PDF οδηγός για την Αττική: En | Gr
Slide Show από Αττική
Virtual Tour Αττικής
Ξενοδοχεία στην Αττική: 
 
Πληροφορίες για την περιοχή: 
Ξενοδοχεία στην Αθήνα (Κέντρο)
Η Αθήνα (Κέντρο) στους χάρτες Google
Φωτογραφίες
Πανοράματα
Ιστορία της Αθήνας
Slide Show από Αθήνα
Η Ιστορία της Αθήνας

Μετά την καταστροφή - Ο Μεσοπόλεμος 1923-1940

Ένα τεράστιο κύμα προσφύγων έφτασε στην Ελλάδα που βρισκόταν σε δεινή οικονομική κατάσταση, λόγω του δεκαετούς συνεχούς πολέμου και της αδυναμίας της χώρας να υποδεχτεί και να περιθάλψει αξιοπρεπώς 1,5 εκατομμύριο πρόσφυγες από την Μικρά Ασία, τον Πόντο και την Θράκη. Όπως παντού έτσι και στην Αθήνα στήθηκαν παραγκουπόλεις σχεδόν σε κάθε ελεύθερο μέρος της πόλης. Η Καισαριανή, ο Βύρωνας, το Δουργούτι (Νέος Κόσμος), η Νέα Σμύρνη, η Νέα Ιωνία, η Νέα Ερυθραία, η Νέα Φιλαδέλεφεια στις γειτονιές της Αθήνας, η Κοκκινιά, η Δραπετσώνα, το Κερατσίνι στον Πειραιά έγιναν σε λίγες μέρες πόλεις από χωράφια, παραγκουπόλεις φυσικά. Ακόμα και στο κέντρο της Αθήνας δημιουργήθηκαν προσφυγικοί συνοικισμοί, όπως στο Πολύγωνο, στα Κουντουριώτικα και αλλού. Μόνο η Νέα Σμύρνη ξέφευγε λίγο από τις υπόλοιπες περιοχές γιατί εκεί εγκαταστάθηκαν κάποιοι από την Σμύρνη που είχαν κατορθώσει να φέρουν και χρήματα μαζί τους.

Οι ανυπέρβλητες δυσκολίες για τους αναρίθμητους πρόσφυγες ήταν πολλές και τα πράγματα δυσκόλευαν περισσότερο δεδομένου ότι ο γηγενής πληθυσμός δεν είδε με καλό μάτι την σχεδόν βίαιη είσοδο 1.500.000 πεινασμένων και ρακένδυτων Ελλήνων από την Μικρά Ασία και την Θράκη. Πολλοί χαρακτήριζαν υποτιμητικά τους πρόσφυγες ως «Τουρκόσπορους» και τους θεωρούσαν κατώτερης κατηγορίας πολίτες. Αντίθετα βέβαια, οι πρόσφυγες και σχετικά καλή μόρφωση είχαν και πολιτιστικό επίπεδο ίσως ανώτερο από τους γηγενείς διέθεταν, αλλά η ανάγκη της προσφυγιάς τους ανάγκασε να αποδεχτούν τα χειρότερα επαγγέλματα και με σημαντικά μειωμένα μεροκάματα. Αυτό το γεγονός έριξε συνολικά το κόστος εργασίας και αυτό αποτέλεσε έναν ευεργετικό παράγοντα για την ελληνική οικονομία, κύρια την βιομηχανία που βρήκε πολλά εργατικά χέρια πολύ φτηνά και με μεγάλη εξειδίκευση, ιδίως στην Αθήνα, τον Πειραιά, τη Θεσσαλονίκη και τον Βόλο. Συνολικά η ζωή στην Αθήνα, τον Πειραιά και τις συνοικίες τους άλλαξε άρδην και ενώ οικονομικά τα πράγματα χειροτέρεψαν, πολιτιστικά και κοινωνικά η καθημερινή ζωή εμπλουτίστηκε με τέτοιες αξίες που σιγά-σιγά διαχύθηκαν στο σύνολο της τοπικής κοινωνίας.
Mεγέθυνση φωτογραφίας
μεγέθυνση φωτογραφίας μεγέθυνση φωτογραφίας μεγέθυνση φωτογραφίας

Εντωμεταξύ ο ηττημένος στρατός, με επικεφαλής τους συνταγματάρχες Πλαστήρα, Γονατά και τον ναύαρχο Φωκά, μόλις αποβιβάστηκε στην Αττική σχημάτισε επαναστατική κυβέρνηση υπό τον καθηγητή Κροκιδά, αφού πρώτα εξεδίωξε τον Κωνσταντίνο, συνέλαβε την μέχρι εκείνη την στιγμή πολιτική και στρατιωτική ηγεσία και τους παρέπεμψε σε έκτακτο στρατοδικείο. Το στρατοδικείο με συνοπτικές διαδικασίες καταδίκασε 6 από τους κατηγορούμενους σε θάνατο και τους υπόλοιπους σε διάφορες ποινές κάθειρξης. Οι εξι καταδικασθέντες σε θάνατο, δηλαδή ο τελευταίος αρχιστράτηγος Χατζηανέστης και πέντε πολιτικοί μεταξύ των οποίων και ο αρχηγός της φιλοβασιλικής παράταξης Γούναρης, παρά τις διεθνείς πιέσεις και την αντίθετη γνώμη του Βενιζέλου εκτελέστηκαν στο Γουδί από στρατιωτικό απόσπασμα και έτσι το χάσμα μεταξύ των πολιτικών δυνάμεων διευρύνθηκε και έγινε αγεφύρωτο πλέον. Σε λίγο καιρό, τον Μάρτιο του 1924, η δυναστεία κηρύχτηκε έκπτωτη, καθώς ο τελευταίος βασιλιάς Γεώργιος είχε αναγκαστεί να εγκαταλείψει την χώρα μετά από ένα αποτυχημένο πραξικόπημα των φιλοβασιλικών, και ανακηρύχτηκε η Δημοκρατία. Τις ίδιες μέρες υιοθετήθηκε και το νέο ημερολόγιο γεγονός που προκάλεσε σχίσμα στους κόλπους της ελληνικής εκκλησίας και δημιουργήθηκε το γνωστό μέχρι σήμερα πρόβλημα των Παλαιοημερολογιτών που δεν δέχτηκαν την αλλαγή και μέχρι σήμερα γιορτάζουν τις περισσότερες θρησκευτικές εορτές με 13 ημέρες διαφορά από τους υπόλοιπους Έλληνες.

Τότε αποδόθηκε ο Βασιλικός Κήπος στο ελληνικό δημόσιο και έγινε προσιτός σε ολόκληρο τον λαό της Αθήνας. Το 1932 στήθηκε το γνωστό μας μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη και λίγο αργότερο η Γερουσία και η Βουλή μετακόμισαν στα πρώην Ανάκτορα, στο ίδιο κτίριο που μέχρι σήμερα στεγάζονται όλες οι υπηρεσίες και λειτουργίες της Βουλής των Ελλήνων. Το διάστημα από την 1η Ιανουαρίου 1924 που ο στρατός κατάθεσε την εξουσία στην νεοεκλεγείσα Εθνοσυνέλευση της οποίας συμβολικά εξελέγη πρώτος πρόεδρος ο Βενιζέλος, μέχρι το 1936, οπότε ο Ιωάννης Μεταξάς κήρυξε δικτατορία, η χώρα ταλανίστηκε από μεγάλη πολιτική αστάθεια και πολλά στρατιωτικά πραξικοπήματα. Μόνο την τετραετία 1928-1932 υπήρξε μια σχετικά ισχυρή κυβέρνηση υπό τον Βενιζέλο που μπόρεσε να εφαρμόσει κάποιο συνολικό πρόγραμμα ανάπτυξης και να αξιοποιήσει το φτηνό εργατικό δυναμικό των προσφύγων προς όφελος της ελληνικής βιομηχανίας. Τότε έγινε και το μεγαλύτερο πρόγραμμα οικοδόμησης σχολικών κτιρίων που έγινε ποτέ στην Ελλάδα. Συνολικά 3.500 σχολικά κτίρια σε όλη την Ελλάδα κτίστηκαν και πρόσφεραν την κατάλληλη υποδομή για την ανάπτυξη της παιδείας. Βέβαια, εκτός από την οικονομική ανάπτυξη και τις διπλωματικές πρωτοβουλίες της κυβέρνησης ο Βενιζέλος πήρε και μια σειρά από αντιδημοκρατικά μέτρα για να «θωρακίσει» το αστικό καθεστώς από την απειλή των κομμουνιστών, με αποκορύφωμα τον γνωστό νόμο που έμεινε στην ιστορία της χώρας ως Ιδιώνυμο.

Ατυχώς όμως η παγκόσμια οικονομική κρίση που έπληξε το 1929-33 τις Ηνωμένες Πολιτείες και το σύνολο του βιομηχανικού κόσμου προκάλεσε πολλά προβλήματα στις ελληνικές εξαγωγές των αγροτικών προϊόντων με αποτέλεσμα να ξεσπάσει και εδώ οικονομική κρίση στα τέλη του 1932 που οδήγησε και σε μια παρατεταμένη πολιτική με πολλά στρατιωτικά και πολιτικά πραξικοπήματα. Στα τέλη του 1935 ο στρατός υπό τον Κονδύλη, που από δημοκρατικός είχε γίνει βασιλικός, πραξικοπηματικά επανέφερε την βασιλεία και τον βασιλιά Γεώργιο τον Β΄. Ούτε αυτή η πράξη όμως έφερε την πολιτική γαλήνη στον τόπο με αποτέλεσμα στις 4 Αυγούστου του 1936 ο Μεταξάς με την σύμφωνη γνώμη του βασιλιά και των Βρετανών να κηρύξει δικτατορία, να απαγορεύσει την πολιτική δράση όλων των κομμάτων και να καταδιώξει με απίστευτη σκληρότητα κάθε δημοκρατικό στοιχείο και προπάντων τους κομμουνιστές. Τότε πολλά από τα μικρά νησιά της άγονης γραμμής των Κυκλάδων και του Αιγαίου «φιλοξένησαν» χιλιάδες πολιτικούς εξόριστους, στην συντριπτική τους πλειοψηφία κομμουνιστές, αλλά και πολλούς άλλους δημοκρατικούς πολίτες. Προσπάθησε να προσεταιριστεί τη νεολαία και ίδρυσε την ΕΟΝ διαλύοντας κάθε άλλη νεολαιίστικη οργάνωση, ακόμα και τους πρόσκοπους και εξάγγειλε την εγκαθίδρυση του νέου ελληνικού πολιτισμού, μιμούμενος τα παρόμοια φασιστικά καθεστώτα της Γερμανίας και της Ιταλίας των οποίων ήταν θαυμαστής.

Ενώ όμως ιδεολογικά προτιμούσε τα φασιστικά καθεστώτα του Χίτλερ και του Μουσολίνι, πολιτικά και οικονομικά προσέδεσε την χώρα στο άρμα της Βρετανικής πολιτικής, δεδομένου ότι η ισχύς του απόρρεε και η παραμονή του στην κυβερνητική εξουσία διασφαλιζόταν ακριβώς από τους Βρετανούς. Όταν λοιπόν μετά από πολλές αναπάντητες ιταλικές προκλήσεις με αποκορύφωμα τον ύπουλο τορπιλισμό του καταδρομικού «Έλλη» στο λιμάνι της Τήνου στις 15 Αυγούστου 1940, την ημέρα της γιορτής της Παναγίας, στις 28 Οκτωβρίου 1940 ο ιταλός πρέσβης του επέδωσε το τελεσίγραφο της χώρας του για διέλευση του ιταλικού στρατού από την Ελλάδα ήταν υποχρεωμένος να απαντήσει αρνητικά. Έτσι η Ελλάδα βρέθηκε σε εμπόλεμη κατάσταση με την Ιταλία που διατηρούσε καταφανή υπεροπλία έναντι της Ελλάδας κατά ξηρά, θάλασσα και αέρα.

Η Αττική   Greekislands.com   Διαμονή σε: