Greekislands.com - Greekhotel.com
Greece holiday, Greece accommodation, Villa greece and Greek island cruise
Πληροφορίες για Διαφήμιση
Πλήρης οδηγός για τις διακοπές σας στη Φωκίδα. Το site όπου οι ξενοδόχοι στη Φωκίδα συναντούν τους επισκέπτες τους!
Ελλάδα » Στερεά » Φωκίδα » Δελφοί » Ιστορία και Μυθολογία των Δελφών
Greek version availableEnglish version available
Η Φωκίδα στους χάρτες Google
Ξενοδοχεία στη Φωκίδα: 
Ξενοδοχεία στους Δελφούς
Οι Δελφοί στους χάρτες Google
Γιατί Δελφοί?
Γενικές Πληροφορίες
Φωτογραφίες
Ιστορία των Δελφών
Αξιοθέατα των Δελφών
Πανοράματα
Wallpapers από τους Δελφούς
 PDF οδηγός για τους Δελφούς: En | Gr

Ιστορία και Μυθολογία των Δελφών

Η περιοχή κατοικήθηκε τουλάχιστον από τους Νεολιθικούς χρόνους όπως μας μαρτυρούν τα ευρήματα από το σπήλαιο της πλαγιάς του Παρνασσού Κωρύκειο Άντρο, που στηρίζουν την άποψη πως εκεί είχαμε την πρώτη λατρεία πιθανότατα στην αρχέγονη θεά Γαία, την μητέρα θεών και ανθρώπων κατά την αρχαία ελληνική μυθολογία.

Mεγέθυνση φωτογραφίας
μεγέθυνση φωτογραφίας μεγέθυνση φωτογραφίας μεγέθυνση φωτογραφίας

Μυθολογία

Σύμφωνα με τους αρχαίους μύθους ο Δίας, ο βασιλιάς των θεών, μετά τη νίκη του επί των Τιτάνων άφησε ελεύθερους δύο μεγάλους αετούς, τον ένα από την ανατολή και τον άλλο από τη δύση, δηλαδή από τα δυο άκρα του κόσμου. Στο σημείο που τα δυο πουλιά συναντήθηκαν έριξε ένα γιγαντιαίο Λίθο και έτσι όρισε τον Ομφαλό της Γης, δηλαδή το κέντρο ολόκληρου του κόσμου.  Το Κωρύκειο Άντρο, το σπήλαιο δηλαδή που η πανάρχαιη θεά Γαία, με το όνομα Πυθώ, έδινε τις προφητείες της, ένα πρώτο μαντείο, είχε φύλακα και φρουρό ένα γιο της, τον φοβερό δράκοντα Πύθωνα, όπως μας μαρτυρεί μια παλιά παράδοση από τα μέσα της δεύτερης π. Χ. χιλιετίας, από τους Μυκηναϊκούς χρόνους. Το παλαιό αυτό ιερό θεωρείται πως βρισκόταν πάνω στο δρόμο που οδηγούσε τον οδοιπόρο από την Μινωική αποικία Κρίσσα (το σημερινό Χρισσό) στον Κορινθιακό Κόλπο προς την Στερεά και την Βόρεια Ελλάδα.  Ο μύθος συμπληρώνει πως ο Απόλλωνας, σε πολύ νεαρή ηλικία, σχεδόν βρέφος, σκότωσε τον φοβερό Πύθωνα και αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την περιοχή των μετέπειτα Δελφών, μέχρις ότου εξαγνιστεί. Μετά από καιρό επέστρεψε εξαγνισμένος και με την βοήθεια μερικών μινωιτών ναυτών ίδρυσε το δικό του ιερό και έτσι ανέλαβε τις ευθύνες του νέου Μαντείου με το όνομα Πύθιος Απόλλων σε ανάμνηση της μάχης που έδωσε με τον φονευθέντα δράκο. Ακόμα η ιέρεια του μαντείου έκτοτε ονομαζόταν Πυθία. Και ο τόπος από τότε πήρε το όνομα Δελφοί. Πολλές ερμηνείες έχουν δοθεί για το όνομα. Κάποια θεωρεί πως σύμφωνα με ένα μύθο ο Απόλλωνας έφτασε στην Κρίσσα ως δελφίνι και γι' αυτό έδωσε αυτό το όνομα στον τόπο. Μερικοί το ετυμολογούν από το «δελφύς» που σημαίνει στα αρχαία ελληνικά «μήτρα» και άλλοι δίνουν διάφορες άλλες ετυμολογίες. Ο απόηχος του μύθου της κυριαρχίας του Θεού Απόλλωνα επιβίωσε στις πολλές εορταστικές αναπαραστάσεις του μυθικού γεγονότος που γίνονταν στους Δελφούς, δηλαδή τα Σεπτήρια, τα Δελφίνια, τα Θαργήλεια, τα Θεοφάνεια, και, πάνω απ' όλα, τα φημισμένα στον αρχαίο κόσμο Πύθια, που θεσμοθετήθηκαν για να θυμίζουν τη νίκη του Απόλλωνα επί του Πύθωνα.  

Ανεξάρτητα πάντως από την ετυμολογία όλοι οι μύθοι συγκλίνουν στο ιστορικό γεγονός της επιρροής της Μινωικής Κρήτης στην περιοχή του λιμανιού της πόλης Κρίσσας. Ξέρουμε άλλωστε από φιλολογικές πηγές πως η εύφορη πεδιάδα της Ιτέας κατά τους αρχαίους χρόνους ονομαζόταν Κρισσαίο πεδίο. Και η Κρίσσα είχε τον απόλυτο έλεγχο του Μαντείου μέχρι τους ιστορικούς χρόνους.
μεγέθυνση φωτογραφίας   μεγέθυνση φωτογραφίας   μεγέθυνση φωτογραφίας   μεγέθυνση φωτογραφίας   μεγέθυνση φωτογραφίας

Χωριό Καστρί

Ήδη από τους μακρινούς χρόνους του Βυζαντίου ο χώρος όπου σήμερα στέκουν  τα περήφανα απομεινάρια του μακρινού παρελθόντος στον αρχαιολογικό χώρο των Δελφών είχε κατοικηθεί. Το παλιό χωριό ονομαζόταν Καστρί, ίσως λόγω του απόηχου του παλιού ένδοξου παρελθόντος του. Για να ξεκινήσουν οι ανασκαφές στο χώρο έπρεπε να μετακινηθεί το χωριό και οι κάτοικοί του αλλού. Κάτι που οι πεισματάρηδες χωρικοί αρνιόντουσαν πεισματικά. Μοναδική ευκαιρία για την απομάκρυνση του χωριού δόθηκε μετά ένα μεγάλο σεισμό που τραυμάτισε αρκετά το χωριό και έπεισε τους κατοίκους να απομακρυνθούν με αντάλλαγμα ένα καινούριο χωριό σε κοντινή απόσταση. Και έτσι το 1893 ξεκίνησε η μεγάλη ανασκαφή που έφερε στο φως σημαντικά αρχαία κτίρια και πλούσια ευρήματα, αφού μετακινήθηκαν χιλιάδες τόνοι χώματος.

Περιηγητές νεωτέρων χρόνων

Γύρω στα μέσα του 15ου αιώνα η περιοχή αρχίζει να γίνεται τόπος επίσκεψης πολλών Ευρωπαίων επισκεπτών. Ο πρώτος που αναφέρεται πως έφτασε  στην περιοχή κατά την Αναγέννηση ήταν ο περιηγητής που έμεινε στην ιστορία ως ο «Κυριακός της Ανκόνας» που επισκέφτηκε το χωριό Καστρί, ένα μικρό και άσημο χωριουδάκι που όμως είχε την ιδιαιτερότητα να είναι κτισμένο ακριβώς πάνω στα ερείπια του αρχαίου ιερού τόπου. Ο αριθμός των Ευρωπαίων περιηγητών, όλοι πλούσιοι ή ανώτερης μόρφωσης, αυξάνει δραματικά τον 19ο αιώνα, πριν από την επανάσταση του 1821. Φτάνουν στην Ελλάδα, παρασυρμένοι από την έξαρση της κλασικής παιδείας στις ευρωπαϊκές χώρες, αλλά και μετά την επανάσταση, λόγω του φιλελληνικού ρεύματος που γιγαντώνεται εκείνα τα χρόνια.

Αυτοί οι περιηγητές είναι και οι πρώτοι «εμπειρικοί» αρχαιολόγοι που εντοπίζουν «χαμένα» μνημεία, είτε επιφανειακά, είτε σκάβοντας με τα μέσα της εποχής. Όλοι, ή σχεδόν όλοι παίρνουν και κάποιο «αναμνηστικό» από το χώρο, ή στην καλύτερη περίπτωση χαράσσουν το όνομά τους σε κάποια κολώνα. Από τα πιο διάσημα χαραγμένα ονόματα είναι του μεγάλου ποιητή και φιλέλληνα Λόρδου Μπάιρον. Μετά το 1800 οι περισσότεροι είναι Άγγλοι καθηγητές, αρχιτέκτονες, διπλωμάτες, στρατιωτικοί, αξιωματούχοι, συλλέκτες, ακόμα και έμποροι έργων τέχνης και αρχαιοτήτων. Εκείνη την εποχή κάθε Άγγλος ευγενής μόλις πάρει το τίτλο του ξεκινάει την ανέμελη ζωή του με ένα προσκυνηματικό ταξίδι στις αρχαιότητες της Μεσογείου. Και ακολούθως έρχονται και οι Σκανδιναβοί και Γάλλοι φίλοι της αρχαιότητας και μετά την απελευθέρωση ο χώρος κατακλύζεται από Γερμανούς, κυρίως Βαυαρούς.
μεγέθυνση φωτογραφίας μεγέθυνση φωτογραφίας μεγέθυνση φωτογραφίας

Ανασκαφές στον χώρο

Στα χρόνια της βασιλείας του Όθωνα οι Έλληνες καθηγητές του Πανεπιστημίου και άλλοι σοφοί αρχαιολάτρεις άρχισαν να καταγράφουν τις αρχαιότητες του τόπου. Ήδη το 1846 εγκαθίσταται στην χώρα η Γαλλική Αρχαιολογική Σχολή και τα κατοπινά χρόνια ακολουθούν και άλλες με κύριο αντικειμενικό σκοπό την πραγματοποίηση ανασκαφών. Φυσικά το ελληνικό κράτος δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να προχωρήσει σε ανασκαφές στους Δελφούς, δεδομένου ότι οι αρχαιότητες είναι θαμμένες και από πάνω τους έχει κτιστεί ολόκληρο χωριό, το οποίο πρέπει να μετακινηθεί και οι κάτοικοί του να αποζημιωθούν. Το έργο αναλαμβάνει η Ελληνική Αρχαιολογική Εταιρία με τη βοήθεια Ελλήνων διανοουμένων και κυρίως πλουσίων εμπόρων της διασποράς λίγο πριν το 1880. Αλλά ήδη το 1881 ο διευθυντής της Γαλλικής σχολής ζητά την άδεια να σκάψει στο χωριό. Λόγω των διεθνών εξελίξεων οι ανασκαφές στους Δελφούς μετατρέπονται σε πολιτικό θέμα. Η κυβέρνηση προσπαθεί να προσεταιριστεί τους Γάλλους προκειμένου να έχουν αίσιο πέρας για τη χώρα οι διαπραγματεύσεις που ξεκίνησαν από το Συνέδριο  του Βερολίνου (1878) και κατέληξαν στην Συνθήκη της Κωνσταντινούπολης (1881) που επεδίκασε την Θεσσαλία στην Ελλάδα. Οι διαπραγματεύσεις για τις ανασκαφές κράτησαν πάνω από 10 χρόνια, με πρωταγωνιστή κυρίως τον Χαρίλαο Τρικούπη που επεδίωκε πολιτικά και οικονομικά ανταλλάγματα. Και οδήγησαν στην τελική συμφωνία με τους Γάλλους το 1891 που διέθεσαν 500.000 φράγκα για αποζημιώσεις των Καστριωτών, για τις ανασκαφές και για αναστήλωση του χορηγικού μνημείου του Λυσικράτη στην Αθήνα.

μεγέθυνση φωτογραφίας   μεγέθυνση φωτογραφίας   μεγέθυνση φωτογραφίας   μεγέθυνση φωτογραφίας   μεγέθυνση φωτογραφίας

Έτσι, το 1892 γίνονται τα επίσημα εγκαίνια της λεγόμενης Μεγάλης Ανασκαφής που θα κρατήσει σχεδόν δέκα χρόνια και θα μετατρέψει τον χώρο σε ένα απέραντο εργοτάξιο, όπου εκατοντάδες εργάτες, τεχνίτες, μηχανικοί και επιστήμονες θα εργάζονται πυρετωδώς. Σιγά-σιγά, στρώμα το στρώμα, η ιστορία του τόπου αρχίζει να έρχεται στην επιφάνεια. Πρώτα η μεταβυζαντινή πόλη, ύστερα τα ρωμαϊκά ερείπια και κτίσματα και κατόπιν οι αρχαιότητες των ελληνιστικών και κλασικών χρόνων. Η δουλειά δεν είναι εύκολη γιατί  έχουν γίνει σεισμοί και κατολισθήσεις και ο χώρος είναι σε πλαγιά βουνού. Επίσης, τα πάντα σχεδόν έχουν καταστραφεί και ξανακτιστεί πολλές φορές. Το χωριό που μετακινήθηκε σε μεγάλο βαθμό είχε κτιστεί με δομικά υλικά των αρχαιοτήτων. Ακόμα και σήμερα πολλά στοιχεία του αρχαιολογικού παζλ δεν έχουν συμπληρωθεί. Έτσι η Μεγάλη Ανασκαφή ανέβαινε το ανηφορικό μονοπάτι αποκαλύπτοντας ένα-ένα τα μεγάλα και σημαντικά μνημεία στη θέση των σπιτιών που εγκατέλειπαν σταδιακά οι κάτοικοι. Και τα μνημεία έρχονταν στο φως με την ίδια σειρά σχεδόν που τα είχε δει ο Παυσανίας τον 2ο μ.Χ. αιώνα που είχε επισκεφτεί τον τόπο.  Ο Θησαυρός των Αθηναίων, το καλύτερα διατηρημένο κτίσμα, έρχεται στην επιφάνεια το 1893. Σήμερα έχει αναστηλωθεί σχεδόν πλήρως. Την ίδια χρονιά βρέθηκαν δυο δίδυμα αγάλματα του 580 π.Χ. που στην αρχή θεωρήθηκε ότι παρουσιάζουν τους Κλέοβι και ο Βίτωνα, τους δύο ευσεβείς αδελφούς που έσυραν το άρμα της μητέρας τους, ιέρειας της Ήρας,  ως το ναό της θεάς στο Άργος. Αργότερα θεωρήθηκε ότι παρίσταναν τον Κάστορα και τον Πολυδεύκη, τους Διόσκουρους.

μεγέθυνση φωτογραφίας   μεγέθυνση φωτογραφίας   μεγέθυνση φωτογραφίας   μεγέθυνση φωτογραφίας   μεγέθυνση φωτογραφίας

Επίσης το 1893 βρέθηκε και ο κορμός της Σφίγγας σε τρία κομμάτια. Η Σφίγγα είχε βρεθεί 30 χρόνια πριν αλλά είχε θαφτεί από τις επιχώσεις. Την επόμενη χρονιά βρέθηκε ένα μαρμάρινο άγαλμα ενός ωραίου νέου, του 2ου αιώνα, που παρίστανε τον Έλληνα Αντίνοο, σύντροφο του Αυτοκράτορα Αδριανού. Ακολούθησαν και τα άλλα μνημεία.  Και το 1896, ανάμεσα στα ερείπια ενός σπιτιού, βρέθηκε ο Ηνίοχος, ένα ανάθημα των Σικελιωτών που χρονολογήθηκε γύρω στο 480 π.Χ. Στα 1898 βρέθηκε το Γυμνάσιο, κάτω από τη Μονή της Παναγίας, που το είχαν επισημάνει παλιοί περιηγητές και ένα χρόνο αργότερα η φημισμένη Κασταλία Πηγή όπου έκανε το λουτρό της η Πυθία και για την οποία είχαν μιλήσει τόσοι παλιότεροι και νεώτεροι περιηγητές. Το καλοκαίρι του 1901 ξεκίνησε η ανασκαφή του περίφημου Θόλου (380 π.Χ.) που είχε βρεθεί το 1891 και μπροστά του βρίσκονταν ακόμα όρθιοι 15 κίονες από το ναό της Αθηνάς Προναίας. Αμέσως μετά έγιναν ανασκαφές στα δυο νεκροταφεία και όταν τελείωσαν με το δυτικό άρχισαν να κτίζουν πάνω του το Μουσείο. Φυσικά αυτό που αναζητούσαν όλοι οι περιηγητές και οι αρχαιολόγοι ήταν ο ναός του Απόλλωνα και κατά συνέπεια η θέση όπου η Πυθία έδινε τους χρησμούς. Ωστόσο, ακόμα και σήμερα δεν ξέρουμε καθαρά ούτε την διαρρύθμιση του ναού, ούτε τη χρήση των διαφόρων χώρων και φυσικά ούτε το σημείο της Πυθίας έχει βρεθεί με σιγουριά.

Αργότερα ο περίφημος Μιλιέ, Διευθυντής της Γαλλικής Αρχαιολογικής Σχολής για πάρα πολλά χρόνια στα μέσα του 20ου αιώνα είπε χαρακτηριστικά:  "Είμαστε ευτυχείς που ανασκάψαμε τον χώρο που γεννήθηκε ο Απόλλωνας , δηλαδή τη νήσο Δήλο και τον χώρο που επέλεξε για να ζήσει, δηλαδή τους Δελφούς",  τονίζοντας ότι το ιερό των Δελφών είναι ένα σημαντικό τμήμα της ιστορίας της Γαλλικής Σχολής στην Ελλάδα.
Η Φωκίδα   Greekislands.com   Διαμονή σε: