Το στάδιο στον αρχαιολογικό χώρο των Δελφών βρίσκεται σε πολύ καλή κατάσταση και έχει διατηρηθεί σχεδόν περισσότερο από κάθε άλλο. Οργανώθηκε βορειοδυτικά του θεάτρου ψηλά πάνω από το ιερό του Απόλλωνα και τον οικισμό της πόλης των Δελφών. Φθάνουμε σε αυτό ακολουθώντας το ίδιο ανηφορικό μονοπάτι που ακολουθούσε και ο επισκέπτης των αρχαίων χρόνων που ξεκινούσε από τον χώρο του Θεάτρου. Οι φημισμένοι πανελλήνιοι Πυθικοί Αγώνες λάμβαναν χώρα κυρίως σε αυτό το στάδιο όπου γίνονταν όλα τα αθλητικά αγωνίσματα. Αρχικά διαμορφώθηκε κατά τον 5ο  π.Χ. αιώνα, γεγονός που μας επιβεβαιώνει μια εντοιχισμένη αρχαία επιγραφή. Τα πρώτα χρόνια οι θεατές παρακολουθούσαν όρθιοι, ή καθισμένοι στο έδαφος, ή ίσως σε ξύλινους πάγκους. Τον 2ο μ.Χ. αιώνα το στάδιο απέκτησε λίθινα εδώλια που χρηματοδοτήθηκαν από τον περίφημο πλούσιο Αθηναίο Ηρώδη Αττικό και κατασκευάστηκαν με ασβεστόλιθο Παρνασσού. Και εκείνη την εποχή δημιουργήθηκε και η μεγάλη τοξωτή θριαμβική είσοδος που μέχρι σήμερα θεωρείται η μοναδική του είδους σε αρχαίο στάδιο στον Ελλαδικό χώρο.

Για την διαμόρφωση του σταδίου χρησιμοποιήθηκε η φυσική πλαγιά το βουνού στα βόρεια, ενώ νότια έγινε επίχωση με τη βοήθεια αναλημματικού τοίχου. Ανατολικά είναι η είσοδος με μεγάλο τριπλό τόξο που στηρίζεται σε τέσσερις πεσσούς, από όπου έμπαιναν οι κριτές και οι αθλητές επευφημούμενοι από το πλήθος. Ο στίβος έχει μήκος ενός ρωμαϊκού σταδίου (177,55 μέτρα) και πλάτος 25 περίπου μέτρα. Στα δυο άκρα του στίβου είναι οι γραμμές εκκίνησης («άφεση») και τερματισμού με πλάκες από όπου ξεκινούσαν οι αθλητές. Το στάδιο έχει οργανωθεί σε σχήμα φουρκέτας με δυο παράλληλες περιοχές με έδρανα που συγκλίνουν προς τα δυτικά σε ημικύκλιο («σφενδόνη»). Οι κριτές καθόντουσαν στη βόρεια πλευρά σε ένα ιδιαίτερο πάγκο.  Ανάμεσα στα έδρανα υπήρχαν κλίμακες για την κυκλοφορία των θεατών που σύμφωνα με υπολογισμούς πρέπει να έφταναν τις 5.000.