Η Λέσχη των Κνιδίων ήταν ένα κτίσμα περίφημο λιγότερο για τα αρχιτεκτονικά χαρίσματά του και περισσότερο για τον σημαντικό ζωγραφικό διάκοσμό του. Το κτίσμα το πρόσφεραν οι πολίτες της σημαντικής μικρασιατικής πόλης Κνίδου στον Θεό Απόλλωνα.  Οι Κνίδιοι είχαν αναπτύξει υψηλού επιπέδου πολιτισμό, με ιδιαίτερη έμφαση στην Ιατρική και είχαν πολλές σπουδαίες αποικίες στην Σικελία και την Ναύκρατι στην Αίγυπτο. Όταν οι Πέρσες επιτέθηκαν  κατά των ελληνικών πόλεων της Μικράς Ασίας οι Κνίδιοι άρχισαν να κατασκευάζουν αμυντική τάφρο απομονώνοντας την πόλη από την ενδοχώρα. Επειδή όμως είχαν πολλούς τραυματισμούς κατά τη διάρκεια των εργασιών, ζήτησαν την συμβουλή του μαντείου των Δελφών που τους μήνυσε να σταματήσουν την τάφρο και ο θεός θα τους βοηθούσε.

Οι Κνίδιοι συντάχθηκαν με τους Αθηναίους και, συμβάλλοντας αποφασιστικά στη νίκη του Κίμωνα το 468 π.Χ. στον Ευρυμέδοντα ποταμό επί των Περσών, θεώρησαν ότι ο θεός εκπλήρωσε την υπόσχεσή του για βοήθεια. Έτσι, όταν οι αγώνες των Ελλήνων κατά των Περσών τελείωσαν νικηφόρα, αφιέρωσαν τη Λέσχη στον θεό. Την χρησιμοποιούσαν για συναθροίσεις και πιθανόν και ανάπαυση, ίσως και για προπόνηση.

Είναι ένα ορθογώνιο κτίσμα 20 Χ 10 περίπου μέτρα με δυο σειρές από τέσσερις  ξύλινους κίονες εσωτερικά που στηρίζονταν σε λίθινη βάση. Υπήρχε και αναλημματικός τοίχος στον οποίο σώζεται η επιγραφή που πιστοποιεί την χρήση του κτίσματος. Αργότερα, οι Κνίδιοι ισοπέδωσαν το έδαφος μπροστά στη λέσχη και έτσι διευκολύνθηκε η πρόσβαση. Είχε σπουδαίο  και πλούσιο ζωγραφικό διάκοσμο που ο Παυσανίας λέει πως ήταν έργο του διάσημου Πολύγνωτου φημισμένου ζωγράφου από την Θάσο. Επίσης ο Παυσανίας περιγράφει στο έργο του αναλυτικά τον ζωγραφικό διάκοσμο με κύρια θέματα την άλωση της Τροίας και την κάθοδο του Οδυσσέα στον Άδη.