Κατά την οικοδόμηση του μεγάλου ναού του Απόλλωνα δημιουργήθηκε ένα άνδηρο που στηριζόταν από δύο μεγάλους αναλημματικούς τοίχους. Ο βορινός κατασκευάσθηκε για να προστατεύει το ναό από τυχόν πτώση βράχων. Ο νότιος κτίσθηκε για να συγκρατεί το έδαφος στα θεμέλια του ναού και συγχρόνως χώριζε το ναό από την περιοχή της Άλω. Αυτόν τον πολυγωνικό τοίχο, πίσω από τη Στοά των Αθηναίων, βλέπει ο επισκέπτης που ανηφορίζει την Ιερά Οδό προς το ναό του Απόλλωνα. Κτίστηκε το δεύτερο μισό του 6ου π.Χ. αιώνα και οπωσδήποτε μετά το 548 π.Χ. όταν ο παλιότερος ναός καταστράφηκε από πυρκαγιά. Στα κατοπινά χρόνια, τον 5ο π.Χ. αιώνα, στον τοίχο αυτό στηρίχτηκε η Στοά των Αθηναίων της οποίας τα ίχνη βλέπουμε πάνω του ακόμα και σήμερα. Για να κατασκευαστεί ο τοίχος γκρεμίστηκαν και ισοπεδώθηκαν κάποια παλαιότερα κτίσματα των Αρχαϊκών χρόνων και θάφτηκαν κάτω από όγκους επιχώσεων, όπως το γνωστό μας αψιδωτό κτίσμα.

Ο τοίχος είναι κατασκευασμένος κατά το σύστημα της πολυγωνικής λέσβιας τοιχοποιίας, δηλαδή δομείται με καμπύλους αρμούς, χωρίς καθόλου συνδέσμους, αλλά με εξαιρετική προσαρμογή μεταξύ τους. Η κάτοψή του έχει σχήμα ανάποδου Π μήκους 90 μέτρων. Σήμερα στο πάνω μέρος του λείπουν οι πλάκες επίστεψης που είχαν κτιστεί κατά το ισόδομο σύστημα τοιχοποιίας, δηλαδή με αλλεπάλληλες στρώσεις ορθογώνιων λίθων ίδιου ύψους, μάλλον τέσσερις ή πέντε στρώσεις, με συνολικό αρχικό ύψος περίπου δύο μέτρα. Πάνω στον τοίχο έχουν χαραχθεί περισσότερες από 800 επιγραφές: οι περισσότερες απ' αυτές χρονολογούνται στον 3ο και 2ο π.Χ. αιώνα και είναι κυρίως ψηφίσματα για απελευθέρωση δούλων. Τα τελευταία χρόνια ο τοίχος συντηρήθηκε και καθαρίστηκε από αγριόχορτα, χώματα και άλλα.